Naw Hser Coo

ကေလးမ်ားကို ခ်စ္ခင္ၾကင္နာပါ

2009-12-17T03:16:00.000-08:00

ဘေလာ့ထဲကို မ၀င္ျဖစ္တာ ၾကာခဲ့ျပီ။ ဒီတခါ ခရစ္စမတ္ ေက်ာင္းပိတ္ျပီ ဆိုတာနဲ႔ ကုိယ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ကိုေတာ့ ျပန္ျပီး မြမ္းမံအံုးမွပဲ ဆိုျပီး စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဒါနဲ႔ ဒီတညေနလံုး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေထြရာေလးပါး စကားေျပာျဖစ္ရင္း ဘယ္လိုမွန္းမသိ Fritzl case အေၾကာင္းကို ေရာက္သြားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလး ေျပာျဖစ္တယ္။ အဲဒီလိုေျပာရင္း အားမရလို႔ google ထဲမွာ တက္ျပီး သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ ဓါတ္ပံုေလးေတြ ၀င္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ၾကည့္ရင္းနဲ႔ပဲ website တစ္ခုျပီး တစ္ခု ေလ်ာက္သြားေနမိတယ္။ အဲ.. website တစ္ခု အေရာက္မွာ က်မကို အမ်ားၾကီး ဆြဲေဆာင္သြားတဲ့ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို နားေထာင္လုိက္ရတယ္။ သီခ်င္းေလးရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ Please Don't Let Them Hurt Your Children။ ဒီသီခ်င္းေလး နားေထာင္ရင္း မ်က္ရည္က်ခ်င္သလိုလိုေတာင္ ျဖစ္တယ္။ ရင္ထဲမွာ ဆို႔တက္လာတယ္။ လာလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ နားေထာင္ရဖို႔ ဒီမွာ တင္ထားလိုက္တယ္ေနာ္။ ကဲ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ က်မနဲ႔ ခံစားခ်က္ခ်င္းတူရင္ေတာ့ tissue ေလးေဆာင္ထားေနာ္။ မ်က္ရည္သုတ္ရေအာင္လို႔။

ကြ်န္မႀကိဳက္ႏွစ္သက္မိေသာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

2009-10-06T07:25:00.000-07:00

16 May 2008

Burma's Non-Political Flood
Author: unknown via email

Water, water, all around me
But I am so..so.. thirsty.
Here, there, human bodies' everywhere
But none alive accompany me and share.

And I look at myself
Broken hopes and empty handed.

And I look further around
Just like a post heavy-battled ground.
Wild cyclone has wiped all things down.

Where are those kids from innocent playground?
Where are students in the green and white uniform?
Where is my town always singing along country rock songs?
Where are my mates who search for freedom and independent?
Where are those local chicks with new-leaf-color lips?
Where are those parents with a too busy habit?

All my questions disappear,
All my answers whisper...and whisperer.

Collaborated disaster of the nature and the dictator!

And I constantly hear voices from my empty stomach
Asking me food, forcing me speak out and stand up.
I silently speak with my loudest, to the entire world
Then mankind's sympathies come and knock my door.

Let me now open my door

'Cause those sympathies will help to fix my wounded floor.
Let me invite them with an open heart
'Cause those sympathies will help my life reconstruct.

Hello Mr. militarists,

Your guns are currently useless,
My demands are urgently needed,
Here, I'm alive, not a corpse yet,
Neither much time left.
Together, let's work out as a nice diplomat!

(Dedicated To My Mother And People Of Burma Who Lost Lives And Who Are Hardly Survived Under Both Natural And Political Weathers!)
Mothers' Day 2008

Call for Applications for the PhD & MA in Human Rights (International Program)

2009-09-30T02:12:00.000-07:00

Dear Colleagues,

Re: Call for Applications for the PhD in Human Rights and Peace Studies (International Program) and the MA in Human Rights (International Program)

We are pleased to announce a call for applications for the PhD in Human Rights and Peace Studies (International Program) and the MA in Human Rights (International Program), Mahidol University, Thailand.

The PhD in Human Rights and Peace Studies is the only PhD program of its kind in Asia, while the MA is the longest running graduate degree program in Human Rights in Asia. These programs offer a unique opportunity to engage in depth with the highly important issues of human rights and peace in the world today. The objectives of the programs are to produce graduates with excellent research skills and thorough theoretical and conceptual knowledge of these fields, and who are able to apply this knowledge to the field.

Applications must be made on the form attached herewith. The form can also be downloaded from the homepage of the Center for Human Rights Studies and Social Development at www.humanrights-mu.org. The applications will be reviewed twice a year: November 15, 2009 and January 31, 2010 for the academic year beginning in June, 2010. Prospective students are strongly encouraged to apply by November 15, 2009 in order to allow time to arrange financial support for study.

We hereby invite eligible candidates to apply for the PhD in Human Rights and Peace Studies and MA in Human Rights. In addition, we would appreciate it if you could kindly pass on information about these programs to your colleagues who may be interested in applying.

We are very thankful for your attention and kind cooperation.

Yours Sincerely,

For more information please contact:

Center for Human Rights Studies and Social Development

Tel. 66 2 441-4125 ext. 400/401

Fax. 66 2 889-2151E-mail: chariya_bunto@yahoo.com, ohrsd@yahoo.com, admin@humanrights-mu.org
Website: http://www.humanrights-mu.org

Burmese at Garbage Dump (VOA Burmese)

2009-09-29T10:50:00.001-07:00

Burmese refugees rounded up and sold in Malaysia

2009-09-29T09:55:00.001-07:00

မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ သားမယားအျဖစ္ မတရားျပဳက်င့္ျခင္းခံရျခင္း

2009-09-21T04:02:00.000-07:00

လြန္ခဲ႔ေသာ သီတင္းပတ္ အနည္းငယ္အတြင္းက ေၾကမြပ်က္စီးခဲ႔ရေသာ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ လံုျခံဳမႈႏွင့္ ခါးသီးလွေသာ အမ်ဳးိသမီးမ်ားအား အစုလိုက္ အျပံဳ လိုက္ မုဒိမ္းက်င့္ေသာ ျဖစ္ရပ္တခု မေလးရွားႏိုင္ငံ ဂ်ိဳဟုိး ျပည္နယ္တြင္ မယံုၾကည္ ႏိုင္ေလာက္စရာ ျဖစ္ပြားခဲ႔ပါသည္။ မေလးရွား ႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွ ေရာက္ရွိျပီး အလုပ္လုပ္ကိုင္ ေနထိုင္ၾကေသာ မိန္းကေလးမ်ားစြာ ရွိေနပါသည္။ သက္ဆိုင္ရာသံရံုးမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈ ေၾကာင့္ အျခား လူမ်ိဳးမ်ား၏ ဘ၀မွာ လံုျခံဳ စိတ္ခ်ရေသာ္လည္း ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၏ ထိခိုက္ နစ္နာမႈမ်ား ကေတာ့ မယုံႏိုင္စရာ ေကာင္းေလာက္ပင္ ေအာက္ပါ ျဖစ္ရပ္မ်ားက သက္ေသထူေနပါေတာ့သည္။

ျဖစ္စဥ္မွာ Taman Putri Wangsa Jalan Istimewa 7. No16 Kilang E.W တြင္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ မိန္းကေလးမ်ားအား အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ မုဒိန္းက်င့္မႈတခု ျဖစ္ေပၚခဲ႔ရျခင္းျဖစ္ျပီး ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာ တေစာင္ ျဖစ္ေသာ STAR သတင္းစာတေစာင္ကေတာ့ အထ မေျမာက္ခဲ႔ေသာ ကာအိေျႏၵပ်က္ရံုေလာက္သာ ျဖစ္ခဲ႔သည့္
မုဒိမ္းက်င္ရန္ၾကံစီမႈအျဖစ္ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ႔သည္။ (The women, who were all in their 20s, were later ordered to strip but his attempt to rape them was unsuccessful and he left soon after. The star link http://news.asiaone.com/News/AsiaOne%2BNews/Crime/Story/A1Story20090911-167164.html

အမွန္တကယ္ျဖစ္ေပၚခဲ႔ပံုမွာ (၂၈.၈.၀၉) ေန႔ မနက္ ၂ နာရီ အခ်ိန္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ႔ျပီး ထိုေန႔ မတိုင္ခင္ကထဲက မိန္းမမ်ား သီးသန္႔ေနထိုင္ရာ ထိုအိမ္အနီးသို႔ မေလးရွား ႏိုင္ငံသားမွ ေရာက္လာျပီ ေဘာင္းဘီဇစ္မ်ား ခၽြတ္ျပျခင္း၊ မဖြယ္မရာမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ မိန္းကေလးမ်ားက သက္ဆိုင္ရာ ေအးဂ်င့္သို႔ တိုင္ၾကားရာ ျမန္မာ ေအးဂ်င့္ မွ ျပရင္ၾကည့္လိုက္ေပါ့ဟု မေခ်မငံ ျပန္ေျပာခဲ႔ေၾကာင္းကို စံုစမ္းသိရွိရပါသည္။

အခင္းျဖစ္သည့္ ညတြင္ ၎အုပ္စုထဲမွ မေလးႏိုင္ငံသား တေယာက္ အိမ္ေနာက္ေဖးမွ ဖ်က္ဆီး ၀င္ေရာက္လာျပီး လက္နက္ျပ ျခိမ္းေျခာက္ကာ အိမ္ေရွ႕တံခါးကို ဖြင့္ေစျပီး ေနာက္ထပ္(၅) ေယာက္ ၀င္ေရာက္လာ ၾကပါသည္။ ထိုအိမ္တြင္ေနသူမ်ားမွာ …မခိုင္ခိုင္မာ၊ မစန္းျမင့္၊ ခိုင္သဇင္၊ ခင္သဲခ်ဳိ၊ မစႏၵာေထြး၊ မပပလင္း၊ မႏုႏုလြင္၊ မေကသီစံတို႔အပါအ၀င္ ျမန္မာမိန္းကေလး (၁၀) ေယာက္ျဖစ္ျပီး ဒါးမ်ားျဖင့္ ျခိမ္းေျခာက္ခံထားရျခင္းေၾကာင့္ အနီးပတ္၀န္းက်င္ကိုလည္း ေအာ္ဟစ္အကူအညီ မေတာင္းႏိုင္ခဲ႔ၾကပါ။

ထိုသူမ်ား အိမ္ေပၚေရာက္သည္ႏွင့္ မိန္းကေလးအားလံုးစုစည္းေစကာ အ၀တ္အစားမ်ားခၽြတ္ခိုင္းျပီး လက္ကိုင္ဖုန္းႏွင့္ လက္၀တ္လက္စားမ်ားကို အရင္သိမ္းယူျပီးမွ ၎တို႔ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ မိန္းကေလးမ်ားကို ေရြးခ်ယ္၍ အခန္းတခုတည္းထည့္ျပီး အဓမၼက်င့္ၾကံခဲ႔ၾကသည္။ အဓမၼက်င့္ၾကံခံရသူ မိန္းကေလး(၄)ဦးႏွင့္ က်န္မိန္းကေလးမ်ားက ေအာ္ဟစ္ကာ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျပဳလုပ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ မိန္းကေလး(၂)ဦးကို ကတ္ေၾကးဟုထင္ရေသာ အသြားခၽြန္ထက္ေသာ လက္နက္ျဖင့္ ထိုးျပီးထိုသူမ်ား ထြက္ေျပးသြားၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ဤအမႈကို ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ားက ျမန္မာသံရံုးသို႔တိုင္ၾကားေသာ္လည္း မေလးရွားတရားဥပေဒျဖင့္ အေရးယူရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းမရွိပဲ သံရံုးကိုတိုင္က သတင္းထိမ္ခ်န္ျပီး အလိုတူအလိုပါသေဘာမ်ိဳးျဖင့္ ထိုမိန္းကေလးမ်ားကို တျခားေနရာသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္ေစလိုက္သည္။ ဆက္လက္၍ သာမန္ ေစာင့္္ေရွာက္မႈ မ်ားျဖင့္သာ အကူအညီေပးထားျပီး မိန္းကေလး(၂) ဦးကို ျမန္မာျပန္သို႔ ျပန္ပို႔လိုက္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။ မိမိတို႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသားမ်ားသည္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ကိုယ့္လူမ်ဳိး အစိုးရ၏ ဖိႏွိပ္ ေစာ္ကားမႈေတြေၾကာင့္ လံုျခံဳမႈ ကင္းမဲ႔ေနရသျဖင့္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ေနထိုင္ၾကျပန္ေတာ့လည္း အျခားလူမ်ဳိးမ်ား၏ အေစာ္ကားကို ခံရ၊ အျခား အစိုးရ၏ ဥပကၡာျပဳျခင္းကို ခံရႏွင့္ လူသားျခင္းမစာနာမႈ ၀ဲဂယက္ထဲတြင္လႈပ္ေလ ျမဳပ္ေလ ျဖစ္ေနရသည္။

မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ား NGOs ႏွင့္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလည္း သူတို႔ႏိုင္ငံ သူတို႔လူမ်ဳိးႏွင့္ ပတ္သတ္လာလွ်င္ လက္ေရွာင္ခ်င္ၾကသည္မွာ အထင္အရွား ႏႈတ္ဆိတ္ေနခ်င္ၾကသည္မွာ သိသာလြန္းလွေပသည္။ ဒီအေျခအေန ဒီအခက္အခဲတို႔ေၾကာင့္ အေၾကာင္းတစံုတရာျဖစ္တိုင္း ကယ္ကူသူမဲ႔ေန ရသည့္ မိမိတို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား အျဖစ္က ရင္နာစရာ ေကာင္းလွပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရ ပါသည္။

အေနာက္တိုင္းႏွင့္ အေရွ႕တိုင္းၾကား ကြဲျပားေနေသာ အရာမ်ား

2009-09-12T02:42:00.000-07:00

opinion between west and east

ငါနဲ႔မတူ ငါ့ရန္သူ

2009-09-11T03:00:00.001-07:00

making_enemies_mary_callahan-2(2)

အိုင္တီ ဟာသ ကာတြန္းမ်ား

2009-09-11T02:36:00.000-07:00

it cartoons

The University for PEACE

2009-09-06T05:05:00.000-07:00

This disseminated information is about the University for PEACE.
It is UN's mandated university, known as the Dual Campus Master of Arts in International Peace Studies.
The dual campuses are at Atenee De Manila University, Manila, Philippines & the University for UPEACE in Costa Rica.
The programme aims the UPEACE students to be the Asian PEACE Leaders.
It is full scholarship progamme by Nippon foundation for all nominated candidates.
Below table shows brief information of the programme for next year.

Target population - Asians primarily from Non-English Speaking background with sufficient experience in and intent to be engaged in peace-related work

Closing date for application - 15 October 2009

Commencement of Programme - April 2010

End of Programme - October 2011

Type of scholarship - Full scholarship (100% of tuition, required travel to both campuses and a fixed stipend to assist in daily living expenses)

A person who interests the programme is suggested to surf below web pages for detail information.
http://www.upeace.org/
http://www.internationalpeaceandconflict.org/forum/topic/show?id=780588%3ATopic%3A155155&xgs=1

If you want to fill up online application form, please visit the below web page.
http://www.upeace.org/admissions/dualcampus.cfm#aplication

alp brochure 1

alp brochure 2

ျမန္မာ့ရိုးရာ မိဘနဲ႔ သားသမီး ၾကားဆက္ဆံေရးဟာ တကယ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာကို အေျခခံတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကေန ဆင္းသက္ပါသလား

2009-09-04T18:54:00.000-07:00

ေဖာ္ျပသည့္စာမ်က္ႏွာ - http://mtbgroup.ning.com/
ေရးသူ - amkbkk

က်ေနာ့ အျမင္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ့ မိဘ နဲ႔ သားသမီး အၾကားဆက္ဆံေရးဟာ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြး ညွိႏႈိင္း တိုင္ပင္မႈ နဲ႔ မသြားဘဲ မိဘအမ်ားစုဟာ မိဘစကားကို မွားသည္ျဖစ္ေစ မွန္သည္ျဖစ္ေစ နားေထာင္ၾက ဆိုတာနဲ႔ သြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ မိဘ အမ်ားစုက ကိုယ္မွားေနရင္ေတာင္ ေစတနာ အမွား စသျဖင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ေပးၿပီး မွားရင္ မွားတယ္လို႔ ၀န္မခံ ၾကျပန္ဘူး။ သားသမီးေရွ႕မွာ မွားတယ္လို႔ ၀န္ခံျခင္းဟာ သိကၡာက်ေစတယ္ အရိုအေသတန္တယ္ စသျဖင့္ လြဲမွားစြာ ခံယူၾက ျပန္တယ္။ ေနာက္တခု အဆိုးဆံုးကေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳ မရင့္ က်က္ေသးတဲ့ ကေလးကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပသြန္သင္ ဆံုးမျခင္းမရွိဘဲ ထစ္ခနဲဆို ႀကိမ္လံုး ကို အားကိုးျခင္းပဲ။ အဲဒီ အက်ိဳးဆက္က ဘာေတြျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ ကေလးရဲ့ မသိစိတ္မွာ ခံရပါမ်ားေတာ့ မေက် နပ္ခ်က္ေတြ မ်ားလာတယ္။ အခါအခြင့္သင့္တာနဲ႔ ျပန္ေတာ္လွန္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီကေန ႀကီးျပင္းလာေတာ့ သေဘာထားကြဲလြဲမႈေတြဟာ ညွိလို႔ မရေတာ့တဲ့ အဆင့္အထိ ေရာက္လာတတ္တယ္။ လူႀကီး မိဘ အမ်ားစုက မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ဟာ ကေလးဘ၀ကေနပဲ လာခဲ့ရတာ ပါလားဆိုတာကို ေမ့တတ္ၾကၿပီး လူႀကီး ဘ၀ အႀကိဳက္နဲ႔ မကိုက္ရင္ သားသမီးကို တခ်က္လြတ္အမိန္႔နဲ႔ ဟန္႔တား တားျမစ္ျခင္း ျပဳတတ္ၾကျပန္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ မိဘေတြအမ်ားစုဟာ သားသမီးက ကိုယ္ေျပာသမွ် အကုန္ တေသြမတိမ္း မွားသည္ ျဖစ္ေစ မွန္သည္ျဖစ္ေစ နားေထာင္၊ မိဘကို အခ်ိန္ျပည့္အားကိုးၿပီး ဘာလုပ္လုပ္ မိဘရဲ့ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ေတာင္းခံတတ္တဲ့ သားသမီးကိုမွ သားသမီး အလိမၼာ အျဖစ္ သတ္မွတ္ခ်င္ၾကတယ္။ မိဘ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္တဲ့ သားသမီး မ်က္ရည္ေပါက္ ႀကီးငယ္က်ေအာင္ လုပ္တဲ့သားသမီး တသက္လံုး မႀကီးပြားဘူးဆိုတဲ့ စကားကို ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ ဒါ က်ေနာ္တို႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ့ မိဘနဲ႔ သားသမီး အၾကား အမ်ားဆံုး ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ ဆက္ဆံေရး ပံုစံေပါ့။

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ ဆက္ႏြယ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈကို အေျခခံတဲ့ လူ႔ အဖြဲ႔အစည္း ျဖစ္တယ္။ ကဲ ဒါဆိုရင္ တကယ္ပဲ ဗုဒၶဘာသာ စစ္စစ္ကို အေျခခံထားတာလားလို႔ ၾကည့္ရေအာင္။ ဗုဒၶ ျမတ္စြာ ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ တရားေတာ္ေတြထဲမွာ ကာလာမသုတ္ေတာ္ ဆိုတာ အေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားဖူးၾကမယ္ ထင္ပါ တယ္။ ဒီ ကာလာမသုတ္ေတာ္ ထဲမွာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ဒီလိုေဟာခဲ့ပါတယ္။

"မာ အနုႆေ၀န" ၾကားပါမ်ားတာနဲ႔ပဲ မွန္ၿပီ (သို႔) မွားၿပီ၊ တစ္ခုခုကို မွားတယ္၊ မွန္တယ္လို႔ မဆံုးျဖတ္ပါနဲ႔တဲ့။

"မာ ပရမၸရာယ" ဘိုးဘြား စဥ္ဆက္ လက္ခံခဲ့တဲ့ အယူအဆျဖစ္လို႔ မွန္တယ္ လို႔ မယူဆပါနဲ႔တဲ့။

"မာ တကၠေဟတု" တကၠနည္းေတြနဲ႔ အက်ိဳးေၾကာင္း ဆင္ျခင္ၾကည့္လိုက္ၿပီးေတာ့ မွန္တယ္လို႔ မယူဆပါနဲ႔။

"မာ နယေဟတု" နည္းမွီၿပီးေတာ့ ႀကံဆေတြးေတာၿပီးေတာ့ ရလာတဲ့ အေျဖနဲ႔လည္း အမွန္တယ္လို႔ မယူဆပါနဲ႔တဲ့။

"မာ ဘဗၺ႐ူပတာယ" ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို ကိုယ္က အထင္ႀကီးတယ္၊ ၾကည္ညိဳတယ္၊ ေလးစားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ သူေျပာတာ မွန္တယ္လို႔လည္း မယူဆပါနဲ႔တဲ့။

"မာ ပိဋကသမၸဒါေဒန" ပိဋကတ္စာေပနဲ႔ ကိုက္ညီေနလို႔လည္း မွန္တယ္လို႔ မယူဆပါနဲ႔တဲ့။

"မာ သာမေဏာ ေနာဂ႐ူတိ" ‘ဒီရဟန္းဟာ တို႔ရဲ႕ ဆရာပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ သူေျပာတာ မွန္တယ္ လို႔ပဲ လက္ခံရမွာပဲ’ လို႔ဆိုၿပီး မွန္တယ္လို႔ လက္ခံပါနဲ႔။

ဒီေနရာမွာ သာမေဏာ ဆိုတဲ့ ပုဒ္ထဲမွာ ျမတ္စြာဘုရားပါ အက်ဳံး၀င္ပါတယ္။

ကဲ အနေႏာၱ အနႏၱငါးပါးထဲမွာ ထိပ္ဆံုးက ျဖစ္တဲ့ အတုမရွိတဲ့ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္က သူေျပာတာေတာင္ အလြယ္တကူ လက္မခံပါနဲ႔လို႔ ေျပာထားေသးရင္ မိဘစကားကို မွန္မွန္ မွားမွား တေသေ၀မတိမ္း နားေထာင္ရမယ္ဆိုတာ ဗုဒၶ အဆံုးအမနဲ႔ မဆန္႔က်င္သြားဘူးလား။ တခ်ဳိ႕မိဘေတြ ေျပာတာရွိေသးတယ္ မီးေသြးက မည္းေနရင္ေတာင္ မိဘက ျဖဴတယ္ဆို ျဖဴရမယ္တဲ့။ ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မိဘေတြက ကိုယ့္သားသမီးကို ေျပာဆိုေလ့ရွိတဲ့ စကားေတြထဲက တစ္ခုပါ။ ေနာက္တစ္ခု ေျပာပါဦးမယ္ ... ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ျဖစ္တဲ့ သိဒၶတၳမင္းသားကေရာ ဖခင္ျဖစ္တဲ့ သုေဒၶါဓန မင္းႀကီးရဲ့ စကားကို တသ ေ၀မတိမ္း နားေထာင္ၿပီး နန္းေတာ္ထဲမွာ ေနၿပီး စၾကာ၀ေတးမင္း လုပ္ခဲ့ပါသလား။ ညသန္းေခါင္မွာ တိတ္တဆိတ္ ေတာထြက္သြားတဲ့ အတြက္ ဖခင္ သုေဒၶါဓန မင္းႀကီးမွာ မ်က္ရည္ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္က်ၿပီး စိတ္ဆင္းရဲ ရတဲ့အတြက္ “မိဘ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မ်က္ရည္ေပါက္ ႀကီးငယ္ က်ေအာင္” လုပ္ခဲ့တဲ့ သိဒၶတၳဟာ တစ္သက္လံုး မႀကီးပြားဘဲ ေနခဲ့ရတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ လူႀကီးမိဘေတြ ဘာလို႔ မေျပာၾကတာလဲ။

မိဘကို အခ်ိန္ျပည့္ မွီခိုအားကိုးၿပီး မိဘဆီက ခြင့္ျပဳခ်က္ရမွ လုပ္ကိုင္တတ္တဲ့ သားသမီးကို သားလိမၼာ သမီးလိမၼာ အျဖစ္သတ္မွတ္ျခင္းဟာ “အတၳာဟိ အတၳေနာ နာေထာ” (မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ) ဆိုတဲ့ ဗုဒၶရဲ့ အဆိုအမိန္႔ကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ျခင္းေရာ မဟုတ္ေပဘူးလား။ မိဘေတြ ကိုယ္၌ကေရာ ကိုယ့္သားသမီး အဲဒီလို ကိုယ္ေျပာသမွ်နားေထာင္ မိမိရဲ့ ဆင္ျခင္ဉာဏ္နဲ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ ဆံုးျဖတ္လုပ္ကိုင္ ျခင္းမျပဳတတ္ျခင္းကို အလိမၼာတံုးေလး အျဖစ္ သေဘာက် ေနျခင္းဟာ သားသမီးကို တကယ္ဘဲ ခ်စ္တာလား ကိုယ့္ အတၱကိုယ္ ခ်စ္တာလား။

က်ေနာ္တို႔ လူ႔ အဖြဲ႕အစည္းဟာ တကယ္ေရာ ဗုဒၶဘာသာကို အေျခခံတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းလား ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံ သက္သက္လား။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ တေတြဟာ မိသားစုတစုခ်င္းစီကစၿပီး အာဏာျပရတာ ၾသဇာေပးရတာကို ႏွစ္သက္ၾကပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္တာကိုလဲ မိသားစုအေပၚ ၾသဇာေညာင္းတယ္ မီးေသတယ္ ဆိုၿပီး ဂုဏ္ယူ ၾကျပန္ေသးတယ္။ ျမန္မာ မိသားစု အမ်ားစုရဲ့ ဆက္ဆံေရးပံုစံဟာ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ ညွိႏိႈင္းမႈနဲ႔ သြားသလား အႀကီးအကဲဆိုသူရဲ့ အမိန္႔နဲ႔ သြားသလား ဆိုတာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ပဲ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ ၾကည့္ၾကပါ။

က်ေနာ္ဆိုလိုသည္မွာ မိဘစကားကို နားမေထာင္ရ ဆန္႔က်င္ရမည္ ဆိုတာမ်ိဳးကို ေျပာဆိုျခင္း လံုး၀ မဟုတ္ပါ။ တဖက္သတ္ ဆန္ေသာ တနည္းအားျဖင့္ အာဏာရွင္ ဆန္ေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံ အာဏာရွင္ လူ႔ အဖြဲ႕အစည္းပံုစံျဖစ္ေနေသာ အမွန္တရားတခုကို ေထာက္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မိသားစု ဟုေခၚေသာ လူ႔အဖြဲ႔ အစည္း အေသးစားေလးမ်ားမွ အေျခခံေသာ အာဏာရွင္ဆန္ေသာ မိသားစု ပံုစံသည္ အာဏာရွင္စနစ္ ဟုေခၚေသာ တိုင္းျပည္၏ စနစ္ ပံုစံအထိ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိပါသည္။ တကယ္ေတာ့ အာဏာရွင္ စနစ္သည္ က်ေနာ္တို႔ လူ႔ အဖြဲ႔အစည္းတြင္ ၾကာျမင့္စြာ အျမစ္တြယ္ႏိုင္ျခင္းမွာ က်ေနာ္တို႔ လူ႔ အဖြဲ႔အစည္း၏ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ပါးစပ္က မည္မွ်ပင္ အာဏာရွင္ စနစ္ကို မႏွစ္သက္ပါဟု ေျပာေနေစကာမူ မိမိ၏ မိသားစု တစုခ်င္းစီ၏ ပံုစံသည္ ထိုစနစ္ကိုပင္ အေျခခံေသာ ပံုစံျဖစ္ေနပါက ပံုစံတူ မိသားစုေပါင္းမ်ားစြာ ေနထိုင္ေသာ ထိုႏိုင္ငံ၏ စနစ္သည္လည္း အလားတူ စနစ္အသြင္သ႑ာန္မ်ဳိး ျဖစ္ေနျခင္း မွာ ထူးဆန္းအံ့မထင္ပါ။

ေပးပုိ႕လာေသာ ေ၀ယံဘုန္းအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
ကြ်န္မတို႔ ျမန္မာ အသိုင္းအ၀ိုင္း အတြင္း ဤကဲ့သို႕ အေတြးအေခၚ ရင့္သန္ေသာ စာေပ အမ်ားအျပား ေပၚေပါက္လာသင့္သည္။ ကြ်န္မတို႔ လူမွု အသိုင္းအ၀ိုင္းအား ဘက္စံုေထာင့္စံုမွ အေပါင္း လကၡဏာေဆာင္ေသာ ေ၀ဖန္စာေပမ်ား မ်ားမ်ား ေရးသားဖို႔ လိုအပ္ေပသည္။ သုိ႔မွသာ မိမိကိုယ္ကို ဆန္းစစ္ၿပီး ျပဳျပင္သင့္သည္႔ အေတြးအေခၚမ်ား ရွိပါက ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲရန္ အနာဂတ္မွ သင့္ကို ဆီးၾကိဳေနပါသည္။ ေခာတ္စနစ္သည္လည္း ေျပာင္းလဲလာၿပီး ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ မိမိယဥ္ေက်းမွု ႏွင့္ကိုက္ညီသည့္ အရာမ်ားကို ေရွးရုိးမပ်က္ ဆန္းသစ္လုပ္ေဆာင္သြားဖို႔ လိုေပသည္။ သို႔မွသာ ဖြံၿဖိဳး တိုးတက္ ေအာင္ျမင္ေသာ လူမွု အသိုင္းအ၀ိုင္းကို တည္ေထာင္သြားႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။

YOUR AGE BY CHOCOLATE MATH

2009-09-04T18:36:00.000-07:00

ေအာက္ပါ ေခ်ာ့ကလက္ ဂဏန္းေပါင္းစက္ေလးဟာ သင့္ရဲ႕အသက္အမွန္ကို တြက္ခ်က္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္ပါ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္းသာ သင္သြားပါ။ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သင့္ရဲ႕အသက္အမွန္ကို သင္ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။

Don't tell me your age, you'd probably lie anyway - but the Chocolate Man will know!

This is pretty neat.

DON'T CHEAT BY SCROLLING DOWN FIRST!
It takes less than a minute .
Work this out as you read .
Be sure you don't read the bottom until you've worked it out!
This is not one of those waste of time things, it's fun.

1. First of all, pick the number of times a week that you would like to have chocolate (more than once but less than 10)

2. Multiply this number by 2 (just to be bold)

3. Add 5

4. Multiply it by 50 -- I'll wait while you get the calculator

5. If you have already had your birthday this year add 1759 ..
If you haven't, add 1758.

6.. Now subtract the four digit year that you were born.

You should have a three digit number...

The first digit of this was your original number (i.e., how many times you want to have chocolate each week).

The next two numbers are...

YOUR AGE! (Oh YES, it is!!!!!)

THIS IS THE ONLY YEAR (2009) IT WILL EVER WORK, SO SPREAD IT AROUND WHILE IT LASTS.

Chocolate Calculator.

THE ROLE OF INSTITUTION AND ECONOMIC DEVELOPMENT

2009-09-01T08:56:00.000-07:00

paper3_nawhsercoo&thehmar

THE EFFECT OF CAPITALIST SYSTEM ON DEVELOPMENT

2009-09-01T08:54:00.000-07:00

paper2_nawhsercoo

Does Economic development play a significant role in attaining a better life worldwide?

2009-09-01T08:51:00.000-07:00

paper1_nawhsercoo

My Interpretive Essay on The Legacy of the Ancient World by W.G. De Burgh

2009-09-01T08:28:00.000-07:00

interpretive essay1_nawhsercoo

အင္တာနက္မွတဆင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ၿခိမ္းေျခာက္ေငြေတာင္းမွုမ်ား ျဖစ္ပြားလ်က္ရွိ (ျမန္မာ)

2009-09-01T07:53:00.000-07:00

အားႏြဲ႔သူမိန္းမသား

2009-08-31T08:22:00.000-07:00

လူထုစိန္၀င္း ေရးသားထားေသာ အားႏြဲ႔သူမိန္းမသား ေဆာင္းပါးသည္ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးေရးရာကို ေလ့လာေနသူမ်ားအတြက္ အင္မတန္ အက်ိဳးရွိသည္ဟု ထင္ျမင္ယူဆမိပါသည္။ ေရးသားထားေသာ အခ်က္အလက္မ်ားသည္ က်ိဳးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ၿပီး ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ကန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံ ေျပာၾကားလိုပါသည္။ ဤေဆာင္းပါးကို ဖတ္ၿပီးလွ်င္လည္း ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ အမ်ိဳးသား အၾကား တန္းတူညီမွ်မွု မရွိသည္ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ရပါမည္။ ယဥ္ေက်းမွုႏွင့္ လူ႔အသုိင္းအ၀ိုင္းမွ ခ်မွတ္ထားေသာ စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း အတိုင္း လိုက္နာရသည္က မ်ားသည္ ဟု က်မ ထင္ျမင္မိပါသည္။ ဆန္းက်ယ္ေသာ ျပႆနာ မဟုတ္ေသာလည္း ေတြ႕ၾကံဳခံစားရေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို သိျမင္ခံစားေစလိုပါသည္။
ေပးပို႔လာေသာ ေ၀ယံဘုန္းအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

အမ်ဳိးသမီး ထုတ္ေ၀သူ မ်ားရဲ့ စာအုပ္ ေရာင္းပြဲ တစ္ခု က်င္းပမယ္ ဆုိတဲ့ သတင္း တစ္ပုဒ္ ဂ်ာနယ္ေတြ ထဲမွာ ဖတ္လုိက္မိတယ္။ ဒီသံုးေလး ႏွစ္အတြင္းမွာ အမ်ဳိးသမီး ထုတ္ေ၀သူ ေတြ ႀကိဳးစား ပမ္းစား လႈပ္ရွားတက္ႂကြ ေနၾကတာ ကိုလည္း သတိျပဳမိတယ္။ အင္မတန္မွကို အားရ၀မ္းသာ ျဖစ္ရပါတယ္။ နယူးစ္၀ိခ္ မဂၢဇင္း ထုတ္ေ၀သူ ကမၻာေက်ာ္ သူေဌးမႀကီး “ကက္သရင္း ဂေရဟမ္” လုိပဲ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရၾကပါေစလို႔ စိတ္ထဲမွာ ေအာက္ေမ့ ေနမိပါတယ္။

ထူးျခားတဲ့ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး

ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားဟာ အာရွတုိက္ တစ္ခုလံုးမွာရွိၾကတဲ့ တျခား ဘယ္ႏိုင္ငံက အမ်ဳိးသမီးမ်ားနဲ႔မွ မတူတဲ႕ ထူးျခားသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အာရွႏုိင္ငံ အားလံုးလုိလုိမွာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားဟာ လူရာသြင္း မခံၾကရပါဘူး။ ဒုတိယ တန္းစား လူသတၲ၀ါမ်ား အျဖစ္ အႏိွမ္ခံေနရာကခ်ည့္ ေနာက္ေဖးခန္းနဲ႔ မီးဖိုေခ်ာင္မွာပဲ ေနခြင့္ ရၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ ႏုိင္ငံမ်ားဆုိရင္ မိန္းမမ်ားကို “ကေလး ေမြးတဲ့စက္” ေလာက္ပဲ သေဘာထားၿပီး ကေလးမေမြး ႏိုင္ရင္ ေယာက်္ားက ေနာက္မိန္းမေတြ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ယူေလေတာ့ မယားေနရာက အဆင့္ ေလ်ာက်ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာပဲ အခိုင္းအေစ အျဖစ္ေနၾက ရပါေတာ့တယ္။ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံမွာဆုိ သမီးမိန္းကေလးေမြးလာ ေမြးၿပီးၿပီးျခင္း သတ္လုိက္တဲ့ ေခတ္ကာလေတြေတာင္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ မသတ္လုိ႔ အသက္ရွင္ေနရလည္း ၉ ႏွစ္ ၁၀ႏွစ္သမီး ေရာက္တာနဲ႔ ေဂရွားမယ္ အျဖစ္ ေရာင္းစားခံရတဲ့ ႏုိင္ငံမ်ဳိး ရွိသလုိ၊ ေယာက်္ား ရွာေပးစားၿပီး ေယာက်္ားအိမ္မွာ အခုိင္းအေစအျဖစ္ ေနရတဲ့ ႏုိင္ငံမ်ဳိးေတြလည္းရွိပါတယ္။

ေသာ့ကိုင္အမ်ဳိးသမီး

ျမန္မာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကေတာ့ ေရွးပေ၀သဏီ ကတည္းက အိမ္ေထာင္စုရဲ႔ အေရးပါတဲ့ “ေသာ့ကိုင္” ေနရာကို ရရွိခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေယာက်္ားက ရသမွ် ေငြကို မိန္းမလက္ထဲ ထည့္လုိက္တာပါ။ မိန္းမကပဲ တစ္အိမ္ေထာင္လံုးရဲ႔ စား၀တ္ေနေရး၊ သာေရးနာေရး၊ ရပ္ေရးရြာေရး အဖံုဖံုကို သင့္သလုိ စီမံခန္႔ခဲြ သြားၾကရပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ အမ်ဳိးသမီးမ်ား က်ေတာ့ ေယာက်္ားေတြနဲ႔ “ဒိုးတူေပါင္ဖက္” စီးပြားရွာတဲ့ အလုပ္ေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕ျဖစ္ေစ၊ ေတာျဖစ္ေစ ေစ်းသည္ မွန္သမွ် ဟင္းရြက္ကန္စြန္းက အစ အထည္အလိပ္ အလယ္၊ ေရႊထည္ စိန္ထည္အဆံုး အမ်ဳိးသမီးမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ ေခတ္တုိင္လည္း ေစ်းသည္ အမ်ားစုဟာ အမ်ဳိးသမီးေတြပါပဲ။ ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ ေရွးပေဒသရာဇ္ေခတ္ေတြမွာ ကတည္းက အာရွႏိုင္ငံေတြ သာမက ဥေရာပႏုိင္ငံေတြမွာပါ အမ်ဳိးသမီးေတြ ပညာသင္ၾကား ခြင့္မရလို႔ ဘယ္မိန္းမမွ စာမတတ္ၾကပါဘူး။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာ့ ရပ္တုိင္း ရြာတုိင္းမွာ ရွိတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ သားသမီးေတြ လႊတ္ၿပီး “ၾသကာသနဲ႔ နမကၠာရ” ကစၿပီး “ေနာဧကေနာနဲ႔ န၀ေဒြး”အထိ သင္ၾကားတဲ့ ဓေလ့ စ႐ိုက္ရွိတာေၾကာင့္ ေတာေခါင္ေခါင္က အမယ္ႀကီးအုိေတြေတာင္ ႏွစ္ေစာင္တြဲ စာအုပ္ေလာက္ကေတာ့ ဖတ္တတ္တာ ခ်ည္းပါပဲ။

အယူအဆမွားတာေတြ

အဲဒီ ေရွးအစဥ္အလာေတြ အတုိင္း ဒီေခတ္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကို စြမ္းစြမ္းတမံ ေရွ႕တန္းက ေဆာင္ရြက္ေနၾကတာမ်ား ၾကားသိ ျမင္ေတြ႔ရတုိင္း ၀မ္းသာ ဂုဏ္ယူ ေနမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ အစိတ္ေလာက္ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသား အရြယ္ လူငယ္၊ လံုမငယ္ေတြကို အဂၤလိပ္စကား သင္ၾကားတဲ့ ဆရာ လုပ္လာခဲ့ရာမွာ တခ်ဳိ႔တခ်ဳိ႔ေသာ ေရွး႐ိုး အစဥ္အလာ ေဟာင္းမ်ားရဲ႔ ဖိစီးမႈေအာက္က ေယာက်္ားေလး ေတြေရာ မိန္းကေလး ေတြပါ မလြတ္ မကြၽတ္ႏိုင္ၾက ေသးတာေတြကို ေတြ႔ျမင္ရပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ “ေယာက်္ားဆုိတာ အိမ္ဦးနတ္”ဆုိတဲ့ အစဥ္အလာနဲ႔ “ဗုိင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ” ဆိုတဲ့ အယူအဆ အမွားမ်ား ျဖစ္တယ္။

အိမ္ဦးနတ္

အယူအဆဟာ ဟိုေရွး ေက်ာက္ေခတ္ ကာလ ေယာက်္ားေတြ ေတာလုိက္ မုဆုိးလုပ္ၿပီး ရွာေဖြ ေကြၽးေမြးတာကို တစ္အိမ္ေထာင္လံုး ေမွ်ာ္ကိုး စားေသာက္ ေနရတဲ့ ေခတ္နဲ႔ေတာ့ ကိုက္ညီမွာပါ။ ဒီေခတ္လုိ အိမ္မွာ ရွိသမွ် အေဖေရာ အေမေရာ၊ သားသမီးေတြပါ အိမ္ရွိ လူကုန္ထြက္ အလုပ္လုပ္တဲ့ ေခတ္နဲ႔ေတာ့ မအပ္စပ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနကုန္ ေနခန္း အားလံုးပဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္ လုပ္ခဲ့ၾက ရတာ မဟုတ္လား။ အိမ္ရဲ႔ နိစၥဓူ၀ တာ၀န္ မွန္သမွ်ကိုလည္း အိမ္သား အားလံုး ခဲြေ၀ တာ၀န္ ယူၾကရမွာေပါ့။ ဒါမွ မိသားစု အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ၾကင္နာရာ ေရာက္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္လုိ႔ အိမ္ေထာင္စု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီလုိ သေဘာထားၿပီး က်င့္သံုး လုပ္ေဆာင္တာ ေတာ္ေတာ္ နည္းပါးတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ေခတ္ပညာတတ္ ေတြသာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေရွး႐ိုး အယူအဆ မ်ားကိုေတာ့ မစြန္႔ႏိုင္ၾကပါဘူး။

မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕အလုပ္

မိသားစုတစ္ခုကိုပဲ နမူနာ ထားေျပာပါမယ္။ မနက္ ေစာေစာ ငါးနာရီ ေလာက္ဆုိ အိမ္ရွင္မက အိပ္ရာထရပါၿပီ။ ေစာရင္သာ ေစာမယ္။ ေနာက္က်လုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ပါဘူး။ မ်က္ႏွာေလး ကမန္းကတန္း သစ္ၿပီး ေစ်းကို ေျပးရပါတယ္။ ေစ်းက ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ေယာက်္ားနဲ႔ သားသမီးမ်ား အိပ္ရာက ႏိုးရင္ စားေသာက္ဖုိ႔ မနက္စာ ျပင္ရပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္အထိ ေယာက်္ားက အိပ္ရာ မထေသးပါဘူး။ မိန္းမကေတာ့ မနက္စာျပင္ၿပီးတာနဲ့ မီးေမႊးရ၊ ထမင္းအိုး တည္ရ လုပ္ပါတယ္။ မီးေမႊးရင္းပဲ မနက္စာကို အျမန္ ၿပီးေစလုိက္ရပါတယ္။ ထမင္းအိုးတည္ ၿပီးတာနဲ႔ ဟင္းအိုး ဆက္ျပင္ ရပါတယ္။ ဒါမွ ကေလးေတြ ေက်ာင္းသြား အမီ၊ လူႀကီးေတြ ႐ံုးသြား အမီ ထမင္းခ်ဳိင့္ အသင့္ ျဖစ္ႏုိင္တာပါ။ မိန္းမ ထမင္းအိုးငွဲ႔ၿပီး ဟင္းအိုး မီးဖိုေပၚ ေရာက္ခ်ိန္က်မွ ေယာက်္ားက အိပ္ရာထပါတယ္။ မ်က္ႏွာသစ္ ၿပီးတာနဲ႔ လက္ဖက္ ရည္စားပြဲမွာ ထုိင္ၿပီး စားေသာက္ပါမယ္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ ဂ်ာနယ္ ထုိင္ဖတ္ရင္ဖတ္၊ တီဗီထိုင္ ၾကည့္ရင္ ၾကည့္ေပါ့။ မိန္းမက ေရမိုးခ်ဳိးၿပီးလုိ႔ ထမင္းခ်ဳိင့္ျပင္သံၾကားမွ သူက ေရထ ခ်ဳိးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး မိန္းမ အသင့္တည္တဲ့ ထမင္းခ်ဳိင့္ေလး ဆဲြၿပီး ႐ံုးသြားပါတယ္။ မိန္းမ ေစ်းသြားေနခိုက္မွာ ေရေႏြးအိုးေလး ျဖစ္ေစ၊ ထမင္းအိုးေလး ျဖစ္ေစ တည္ထားေပးတဲ့ ေယာက်္ား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ား ေတြ႔ဖူးပါသလဲ။

ဘာသိဘာသာ ေယာက်္ားသား

ညေနက်ေတာ့လည္း မိန္းမကသာ ႐ံုးဆင္းတာနဲ႔ သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္နဲ႔ အိမ္ျပန္တာ။ အိမ္ျပန္တာေတာင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ျပန္တာ မဟုတ္ဘူး။ ႐ံုးနား၀န္းက်င္မွာ ေရာင္းေလ့ ရွိတဲ့ ေစ်းသည္ေတြဆီက ၀ယ္ရ ျခမ္းရ ေသးတာ။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ကေလးေက်ာင္း ႀကိဳတာ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ရေသးတာ။ အိမ္ျပန္ ေရာက္တာနဲ႔ ႐ံုးက ပါလာတဲ့ ျခင္းကေလးခ်ၿပီး ခ်က္ေရး ျပဳတ္ေရး လုပ္ရေတာ့တာပါ။ ေယာက်္ား ေတြကေတာ့ အိမ္ကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ျပန္ခဲပါတယ္။ မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ထုိင္တာ၊ အရက္ဆုိင္ ၀င္တာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဘာလံုးပဲြ သြားတာဆုိတာ မ်ဳိးေတြ လုပ္ေလ့ ရွိၿပီး ေန၀င္မိုးခ်ဳပ္မွပဲ အိမ္ေရာက္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ရင္ ေရမိုးခ်ဳိးၿပီး မိန္းမ အသင့္ ျပင္ထားတဲ့ ထမင္း၀ိုင္း ၀င္ထုိင္။ ၿပီးေတာ့ တီဗီေရွ႕ေရာက္၊ ဒါမွမဟုတ္ စာတစ္အုပ္နဲ႔ ဘာသိဘာသာ ေနလုိက္ပါေတာ့တယ္။ မိန္းမျဖစ္သူကေတာ့ တစ္အိမ္လံုး စားေသာက္ထားတာေတြ ရွင္းလင္း ေဆးေၾကာၿပီးမွ ေရမိုးခ်ဳိး ရပါတယ္။ ေရခ်ဳိးၿပီးလို႔ တီဗီေရွ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ထုိင္ရၿပီ မထင္နဲ႔။ ေက်ာင္းသားေတြ ေက်ာင္း၀တ္ဖို႔၊ ႐ံုးသမားေတြ ႐ံုး၀တ္ဖုိ႔ မီးပူ တိုက္ရေသးတာ။ မီးပူ တုိက္ရင္း ကေလးေတြ စာသင္ဖုိ႔ လုိရင္ သင္ရပါေသးတယ္။

လင္ေယာက်္ားအခြင့္အေရးလား

အိမ္မႈကိစၥမ်ားကို ေယာက်္ားေတြ မလုပ္ရဘူးလို႔ ဘယ္ေက်ာင္း ဘယ္တကၠသိုလ္ကမွ သင္မေပးလုိက္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေယာက်္ားမ်ား ကေတာ့ ဒါကိုပဲ“လင္ေယာက်္ား အခြင့္အေရး” အျဖစ္ ကုလသမဂၢက ျပ႒ာန္း ေပးထားတယ္လို႔ ယူဆ ထားၾကတယ္ ထင္ပါရဲ႔။ ဘယ္ေတာ့မွ ကူလုပ္တယ္ မရွိၾကပါဘူး။ မိန္းမ နထုိင္မေကာင္းျဖစ္တဲ့ အခါမ်ဳိးမွာ မိန္းမရဲ့ အ၀တ္အစား ေလွ်ာ္ေပးတဲ့ ေယာက်္ား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႔ဖူးပါသလဲ။ အိမ္ကို ၾကမ္းမွန္မွန္ တုိက္ေပးတဲ့ ေယာက်္ားမ်ဳိးေကာ ရွိပါရဲ႕လား။ ရွိတယ္ဆုိလည္း တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ အိမ္ဦးနတ္ဆုိၿပီး အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ မိန္႔မိန္႔ႀကီး ထုိင္ေနၾကတာ ခ်ည္းပါပဲ။ အိမ္ဦးနတ္ဆုိတာ အိမ္ေထာင္စု အတြက္ အဓိကေငြရွာသူ (Bread Winner) ျဖစ္တယ္ဆုိရင္ မိန္းမေတြက ေငြရွာေပးေနရင္ မိန္းမေတြကိုလည္း အိမ္ဦးနတ္လို႔ မသတ္မွတ္ သင့္ဘူးလား။

မိေအးႏွစ္ခါနာ

အခုေတာ့ မိန္းမေတြဟာ အလုပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ လုပ္လုပ္၊ ေငြေတြ ဘယ္ေလာက္ ရွာရွာ၊ အိမ္ဦးခန္းမွာ မိန္႔မိန္႔ႀကီး ထုိင္ႏုိင္ဖို႔ ေ၀းစြ၊ အိမ္သာထဲေတာင္ စိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ၀င္ႏုိင္ ရွာၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ရွင္မ၊ အိမ္ရွင္မလုိ႔သာ ေခၚေနၾကတာ တကယ္ေတာ့ ဒီေခတ္မိန္းမ မ်ားဟာ အိမ္သာကိုေတာင္ ပိုင္စိုးႏုိင္ျခင္း မရွိပါဘူး။ စကားလံုး ၾကမ္းတာကို ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ ဒီေခတ္ မိန္းမသားမ်ားဟာ တကယ္ေတာ့ “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အိမ္ေဖာ္မႀကီး”ေတြ သာသာပါပဲ။ အိမ္အကူတုိ့၊ အိမ္ေဖာ္တို႔ကမွ စားၿပီးေသာက္ၿပီး လခ အသားတင္ ရၾကေသးတယ္။ အိမ္ရွင္မေခၚ အိမ္ေဖာ္ေတြကေတာ့ လခတစ္ျပားမွ မရတဲ့ ေစတနာ့ ၀န္ထမ္းမို႔ “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အိမ္ေဖာ္မႀကီး”လုိ႔ ေခၚလုိက္တာပါ။ သူတုိ႔ ခမ်ာမွာ အိမ္ေဖာ္အလုပ္ မွန္သမွ် သိမ္းႀကံဳး လုပ္ရတဲ့ အတြက္ ပိုက္ဆံ မရ႐ံုသာမက ကိုယ္ကေတာင္ ပိုက္ဆံ ရွာၿပီး ေပးရပါေသးတယ္။ တကယ့္ကို မိေအး ႏွစ္ခါနာဘ၀ပါ။ ဒီဘ၀က လြတ္ေျမာက္ဖို႔ အတြက္ဆုိရင္ ေယာက်္ားေတြရဲ႔ အေတြးအေခၚေတြကို ျပဳျပင္႐ံု တစ္ခုတည္းနဲ႔ မရပါဘူး။ မိန္းမေတြပါ ျပဳျပင္ဖို႔ လုိပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ အမ်ဳိးသမီးမ်ားက မိေအးႏွစ္ခါနာ ျဖစ္ရတာဟာ ကံမေကာင္း အေၾကာင္း မလွလုိ႔ မိန္းမ ျဖစ္လာရျခင္းရဲ႔ မေရွာင္ လဲႊႏုိင္တဲ့ အျဖစ္ပဲလို႔ သေဘာပိုက္ၿပီး “ဂုဏ္ထူးေဆာင္ အိမ္ေဖာ္မႀကီး” အျဖစ္ေနရတဲ့ ဘ၀ကိုပဲ ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံေနၾကပါေတာ့တယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြ ကိုယ္တုိင္က လက္ခံေနသေရြ႔ေတာ့ ဘယ္လုိမွ ေျပာင္းလဲသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိေအးႏွစ္ခါနာ မျဖစ္ခ်င္ရင္ အမ်ဳိးသမီးေတြ ကိုယ္တုိင္ အေတြးအေခၚေတြ ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။

ေယာက်္ားေကာင္းရေရး

ဒီလုိ အမ်ဳိးသမီး မိေအးႏွစ္ခါ ျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္း မ်ားစြာထဲမွာ ေရွးအစဥ္ အဆက္က လက္ကိုင္ျပဳခဲ့ၾကတဲ့ “ဗုိင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ” အယူအဆလည္း အဓိကေနရာက ပါမယ္ ထင္ပါတယ္။ ေရွးပေ၀သဏီကေတာ့ အထက္မွာ ေရးခဲ့သလုိပဲ အမ်ဳိးသမီးေတြ အိမ္ျပင္ ထြက္ၿပီး ပိုက္ဆံရွာဖုိ႔ မလုိၾကဘူးေလ။ ဒီေတာ့ အိမ္မွာပဲ ေနၿပီး “အိမ္တြင္းမႈလုပ္ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ” ေနၾကရတာေပါ့။ အဲဒီေခတ္ အခါကေတာ့ မိန္းမတုိင္း အဖို႔ အေရးႀကီးဆံုး လိုအပ္ခ်က္ဟာ တစ္သက္လံုး မွီခို အားကိုးႏိုင္တဲ့ “ေယာက်္ားေကာင္း” ရရွိေရး ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ေယာက်္ားမ်ား အႀကိဳက္ အခ်က္အျပဳတ္၊ အခ်ဳပ္အလုပ္၊ ဇာထိုးပန္းထိုးစတဲ့ အိမ္တြင္းမႈ အလုပ္ေတြ ကြၽမ္းက်င္ တတ္ေျမာက္ၿပီး “စီးတဲ့ေရ ဆည္တဲ့ကန္သင္း” လုပ္ႏိုင္ဖို႔ လုိပါတယ္။သမီး မိန္းကေလးမ်ားကို အဲဒီ အရည္အခ်င္းေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေအာင္ မိခင္မ်ားက ရင္အုပ္မကြာ ထားၿပီး သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ အိမ္တြင္းမႈ ပညာေတြသာမက သြားတာ လာတာ ေနတာ ထုိင္တာ ေျပာတာ ဆုိတာက အစ လူတကာ ခ်ီးမြမ္းေလာက္ေအာင္ျဖစ္ဖုိ႔ သြန္သင္ ဆံုးမၾကပါတယ္။ “ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္း” တို႔၊ “ဗုိင္းေကာင္း ေက်ာက္ဖိ”တို႔၊ “ေယာက်္ားတို႔ ဘုန္းလက္႐ံုး၊ မိန္းမတို႔ ဘုန္းဆံထံုး” တို႔ဆိုတဲ့ စကားေတြဟာ အဲဒီေခတ္အခါက အေမတုိင္းရဲ႔ လက္သံုးစကား ျဖစ္ပါတယ္။

ျပားျပား၀ပ္စိတ္ဓာတ္

အခုေတာင္ တခ်ဳိ႔အေမမ်ားက အဲဒီ အတုိင္း သမီးမ်ားကို သြန္သင္ဆံုးမတာေတြ ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘာျဖစ္ လာသလဲ ဆုိေတာ့ မႏၱေလးကို အလုပ္ေျပာင္းရတာ ကိုတစ္ေယာက္တည္း မသြားရဲတဲ့ တကၠသိုလ္ ဆရာမ၊ စစ္ေတြကို ေျပာင္းရလုိ႔ ဆုိၿပီး အလုပ္က ထြက္လုိက္တဲ့ ဆရာ၀န္မ၊ ေရလမ္းမုိ႔ စိတ္မခ်လုိ႔ ဆုိၿပီး အေမက မလႊတ္လို႔ တစ္ေက်ာင္းလံုး သန္လ်င္ အေပ်ာ္ခရီးထြက္တာ မလုိက္ရတဲ့ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ ဆိုတာမ်ဳိးေတြ ေက်ာင္းဆရာလုပ္ေနတုန္းက အမ်ားႀကီး ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ယဥ္ေက်း ႏူးည့ံ သိမ္ေမြ႔တာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိမ္ေမြ႔လြန္ၿပီး လူေတာ မတိုးရဲတာကေတာ့ မေကာင္းပါဘူး။ ဒီေခတ္ႀကီးက မိန္းကေလးေတြလည္း ဘတ္စ္ကားတုိးစီးၿပီး ေက်ာင္းသြား အလုပ္သြားလုပ္ၾကရတာ မဟုတ္လား။ ေျခတစ္လွမ္း ကုေဋတစ္သန္း လုပ္ေနလို႔ ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ။ ဗုိင္းေကာင္းေစဖုိ႔ ေက်ာက္ဖိတာဆုိေပမယ့္ အဖိလြန္ရင္ေတာ့ ျပားသြားပါလိမ့္မယ္။ ျပားျပား၀ပ္ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးနဲ႔ ကမၻာကို ရင္ေဘာင္တန္းဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္ ျဖစ္မွာလဲ။

ကမၻာတစ္၀က္ရြက္ထားသူ

ကမၻာႀကီးရဲ႔ လူဦးေရ ထက္၀က္ဟာ အမ်ဳိးသမီးေတြ ျဖစ္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ့ လုပ္အား မပါဘဲနဲ႔ ကမၻာႀကီးဟာ ပံုမွန္ လည္ပတ္ မေနႏုိင္ပါဘူး။ “အားႏြဲ႔တဲ့ မိန္းမ သား” ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကုိ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကိုယ္တုိင္က ေဖ်ာက္ပစ္ဖုိ့ လုိပါ တယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြလည္း လေပၚတက္ေနတဲ့ ေခတ္မွာ မိန္းမဆုိတာ ေယာက်္ားေတြရဲ႔ အလုပ္အေကြၽး မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ေဖာ္တစ္ေယာက္လုိ ေယာက်္ားေတြ အလုိက် ျပဳစုေပးဖုိ႔ မလုိပါဘူး။ “ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္” ဆုိတဲ့ ေရွးျမန္မာ စကားအတုိင္း တာ၀န္ မွန္သမွ် ေယာက်္ား မိန္းမအတူ ခဲြေ၀ ထမ္းေဆာင္ၾကရမွာပါ။ ေယာက်္ားေတြကလည္း “အိမ္ဦး နတ္ႀကီး” ေနရာက ေနၿပီး ”ေပၚေၾကာ့” ေနခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို ေဖ်ာက္ပစ္ဖို႔ လုိပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ ကမၻာတစ္၀က္ကို ထမ္းရြက္ထားသူေတြ ျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ကို ေမ့မထားၾကဖို႔ လိုေၾကာင္း သတိေပး ႏိႈးေဆာ္လုိက္ပါတယ္။

လူထုစိန္၀င္း

Youth Speak Out: Engaging in Democracy and Grasping Opportunity

2009-08-25T17:33:00.000-07:00

Raise Your Voice, Share Your Ideas, and Get Involved in Democracy!

Submit your essay on democracy, and get your free ticket to the world’s largest gathering of democracy and human rights activists in Jakarta, Indonesia, in 2010!

The World Youth Movement for Democracy (www.wymd.org), a youth network of the World Movement for Democracy (www.wmd.org), is pleased to announce the launch of its Global Essay Contest. Fifteen winners (3 in each region: Asia, Central/Eastern Europe & Eurasia, Middle East & North Africa, Latin America & Caribbean, and Sub-Saharan Africa) will be invited to participate in the upcoming 6th Assembly of the World Movement for Democracy in Jakarta, Indonesia, in April 2010.

Questions
Democracy has been practiced in different ways and in different contexts. We believe there are core universal democratic values and aspirations that we all share, which transcend our differences, even though we live in different cultures, speak different languages, and eat different food. The purpose of this essay contest is to highlight personal engagement in democracy by promoting critical thinking about the role of young people in democracy and to connect youth with broader democracy movements. The questions posed below for this essay contest aim to challenge youth to write about their perspectives on democracy and their understanding of democracy activism, particularly their own.

Essays are required to address one or more of the following questions:
1. What democratic spaces exist for young people in your society? What do you see as democratic values in your society? How do you engage with them?
2. How can democracy help address your personal and social concerns (poverty, access to education, pandemics, inequality etc.)? How do you and others in your community address these concerns?
3. Describe and explain how a specific event or instance changed your perception of democracy.

Submissions
Please submit your essay by 15 September 2009 via email attachment as a Word document or a PDF. Please make sure to clearly designate, in the body of your email, your full name, age, gender, physical address, and phone number, to the relevant regional email address listed below. Essays can be submitted in Arabic, English, French, Portuguese, Russian, or Spanish, and the essay must be no more than 2,000 words. Authors must be between 18 and 30 years old.*

* Asia: WYMD.ASIA@GMAIL.COM
* Central and Eastern Europe & Eurasia: WYMD.EURASIA@GMAIL.COM
* Middle East & North Africa: WYMD.MENA@GMAIL.COM
* Latin America & Caribbean: WYMD.LAC@GMAIL.COM
* Sub-Saharan Africa: WYMD.AFRICA@GMAIL.COM

To submit your essays via fax, please fax: +1.202.378.9889. Please provide your personal details in the fax cover sheet.

Timeline
June 2009 – Launch of the Essay Contest
September 15, 2009 – Deadline for the essay submission
October 18, 2009 – Announcement of Regional Winners
December 2009 – Regional winner essays posted on website in English
April 11-14, 2010 – World Movement for Democracy Sixth Assembly
April 14, 2010 – Announcement of global winners at World Movement for Democracy Sixth Assembly closing ceremony

Review Process
The submitted essays will be reviewed by regional committees each of which will determine three regional winners. The regional winners will be announced on the World Youth Day for Democracy (October 18). If needed, each of the regional committees will also translate the 3 winning essays into English to post on the World Youth Movement for Democracy Website.

Essays will be evaluated based on:
* Composition;
* Clarity;
* Creativity; and
* Practicality

Prizes
The 15 regional winners (3 from each region) will be provided with sponsorship to cover travel and other expenses related to their participation in the World Movement for Democracy’s Sixth Assembly in Jakarta, Indonesia, in April 2010.* The Assembly, bringing together over 500 democracy activists, scholars, and practitioners from over 100 countries, will provide an opportunity for the Regional Winners to attend workshops and connect with hundreds of civil society leaders from around the world. The conclusion of the contest is the announcement of two global winners at the Assembly’s closing ceremony.
For further information on the Global Youth Essay Contest, please visit: www.wymd.org. If you have any specific questions, please contact Cecilia Andersen at: ceciliah@ned.org.
Good luck and we look forward to reading your essays!
*Please note that you must be over age 18 by April 11, 2010 to qualify for participation in the World Movement for Democracy Assembly, if you are a Regional Winner.

Exam Preparation Outreach Program

2009-08-12T18:07:00.000-07:00

Exam Preparation Outreach Program သည္ ျမန္မာျပည္မွ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ား အတြက္ ပညာေရးဆိုင္ရာ အခြင့္ထူးတရပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာျပည္မွ လူငယ္မ်ား အားလံုးကို တိုက္တြန္းလို ပါသည္။ ဤ အစီအစဥ္သည္ သင့္အတြက္ အရွံုးမရွိပါ။ သင့္၏ ဥာဏခြန္အား စိုက္ထားမွု အေပၚတြင္သာ မူတည္ပါသည္။ ႏိုင္ငံျခားတြင္ တကၠသိုလ္ မတက္ခင္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ရမည့္ အရာမ်ားကို ဤ အစီအစဥ္မွ ကူညီသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္၀င္စားသူတိုင္း ေလွ်ာက္ထားႏိုင္ ပါသည္။ ျမန္မာ လူငယ္မ်ား အားလံုး ကံေကာင္း ေထာက္မ၍ ဤအစီအစဥ္တြင္ တက္ေရာက္ သင္ၾကားႏိုင္ပါေစ။

epop e-brochure

epop p-brochure

epop appxa_distributed

ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံမွ ၈၈၈၈ အမွတ္တရ

2009-08-10T07:25:00.000-07:00

Initiative for International Dialogue (IID) အဖြဲ႔မွ ဦးစီးမွ ၈၈၈၈ ၂၁ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားကို ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္း ၄ နာရီတြင္ မနီလာၿမိဳ႕၌ စတင္ က်င္းပၿပီး Beyond Rangoon ရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားျဖင့္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ၈၈၈၈ ႏွင့္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးမွ အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုမ်ားကို အဂၤလိပ္ ဘာသာျဖင့္ ရွင္းလင္း ေရးသားထား ပါသည္။ အစီအစဥ္ အခမ္းအနားတြင္ တက္ေရာက္လာသူမ်ားမွ မိမိတို႔၏ ၈၈၈၈ အေပၚ ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္ မ်ားကို မွ်ေ၀ ေျပာၾကားခဲ့ ပါသည္။ ျမန္မာ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ဖိလစ္ပိုင္တြင္ ရွိေသာ အစိုးရ မဟုတ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္း မ်ားမွ ဤအခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး တက္ေရာက္သူေပါင္း အေယာက္ ၅၀ ခန္႔ ရွိပါသည္။

တက္ေရာက္လာသူ ဖိလစ္ပိုင္ ႏိုင္ငံသားမ်ားမွ ၄င္းတို႔၏ အာဏာရွင္ စနစ္ကို မည္သုိ႔ မည္ပံု ေတာ္လွန္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏွင့္ ဆင္တူမွု ရွိေၾကာင္း ရွင္းလင္း ေ၀မွ်သြားခဲ့ ပါသည္။ ဖိလစ္ပိုင္သည္ ယခင္က အာဏာရွင္ လက္ေအာက္တြင္ က်ေရာက္ခဲ့ၿပီး လူထုမွ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ ေတာ္လွန္ခဲ့ရာ ေအာင္ျမင္စြာ ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ခဲ့သည္။ ၄င္းကို People Power 1 (လူထုအံုႁကြမွု သို႔မဟုတ္ လူထုစြမ္းအား ၁) ဟု လူသိမ်ားခဲ့ပါသည္။ ယင္းအခ်ိန္တြင္ သမၼတ မားကို႔စ္ (Ferdinand Marcos) သည္ တိုင္းျပည္ကို ၂၀ ႏွစ္ၾကာ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး အာဏာကို ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူမ်ားက ၄င္းအုပ္ခ်ဳပ္မွု စနစ္ကို မႏွစ္ၿမိဳ႕ေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမွာက္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ကို လိုလားက်သည္။ ျပည္သူမ်ားမွ လွ်ပ္တျပက္ ဆႏၵမဲ ေရြးခ်ယ္ပြဲကို ေတာင္းဆိုမွုေၾကာင့္ မားကို႔စ္မွ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ ၄င္းမဲေရြးပြဲကို က်င္းပခဲ့သည္။ မားကို႔စ္ႏွင့္ အတူ ကိုရာဇံ အကြီႏို (Corazon Aquino) မွ ၀င္ေရာက္ အေရြးခံခဲ့သည္။ သူမသည္ ျပည္သူမွ ခ်စ္ေသာ စီးနိတ္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ဘီနင္းႏို္ အကြီႏို္ (Senator Benigno Aquino) ၏ ဇနီးပင္ ျဖစ္သည္။ ဘီနင္းႏို အကြီႏိုကို နီးႏြိဳင္ (Ninoy) ဟုလည္း ႏိုင္ငံသားမ်ားက ေခၚေ၀ၚက်သည္။ နီးႏြိဳင္ အသက္ရွင္စဥ္က အာဏာရွင္ကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆန္႔က်င္ေသာ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေတာ္ပင္ တူသည္ဟု က်မယူဆမိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မားကို႔စ္မွ နီးႏြိဳင္ကို ဤဖိလစ္ပုိင္ႏိုင္ငံမွေန၍ အေမရိကန္သို႔ ႏွလံုးခြဲစိတ္မွဳႏွင့္အတူ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ ေပးလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၈၃ ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံကို ျပန္လာခဲ့ရာ ေလဆိပ္တြင္ပင္ ပစ္သတ္ လုပ္ၾကံခံခဲ့ ရသည္။ လူထု၏ အခဲမေၾကမွုသည္ ဤသည္ကပင္ စတင္ခဲ့သည္ဟု ဆိုရမည္။ ေနာင္ ၃ႏွစ္ ၾကာေသာ္ လူထုအံုႁကြမွု ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီး လူထုမွ အႏိုင္ရရွိခဲ့ကာ ဖိလစ္ပိုင္မွ ပထမဦးဆံုး အမ်ိဳးသမီး သမၼတအျဖစ္ ကိုရာဇံ အကြီႏိုမွ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။

ဖိလစ္ပိုင္၏ လူထု လွုပ္ရွားမွုသည္ အင္မတန္ ႏွစ္ေထာင္း အားရဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ က်မတို႔အတြက္ အမ်ားၾကီး အတုယူဖြယ္ရာ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အာဏာရွင္သည္ လူသားဆန္ေသာ စိတ္ထားရွိသည္ဟု ဆိုရမည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရသည္။ အေရးႀကီးဆံုး အခ်က္မွာ စစ္တပ္က ျပည္သူဘက္မွ ရပ္တည္ ေပးလိုက္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္လည္း ေနာင္တစ္ေန႔တြင္ စစ္တပ္မွ ျပည္သူဘက္မွ ပူးေပါင္းပါ၀င္မည္ ဆိုလ်ွင္ ေျပာဖြယ္ရာပင္ ရွိမည္မထင္။ ေအာင္ျမင္မွာကေတာ့ မုခ်ပင္။ သို႔ေသာ္ ခက္သည္မွာ စစ္တပ္က ျပည္သူႏွင့္ အတူ ပူးေပါင္းပါ၀င္မည့္ အလားအလာကို လားလားမွ် မေတြ႔ရျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ က်မကို အားေပးေနေသာ စကားေလးတစ္ခြန္း ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ ကမၻာတ၀ွမ္းမွ ေလးစားရေသာ အိႏၵိယမွ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ႀကီး ဂႏၵီ ၏ စကားေလးပင္ ျဖစ္သည္။ သူေျပာခဲ့သည္မွာ impossible is possible ဆိုသည့္ စကားေလးပင္ ျဖစ္သည္။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ လူေတြထင္ထားတဲ့ အရာဟာ တစ္ေန႔မွာ ျဖစ္လာတယ္ ဆိုတာကို လူသားအားလံုး သိေစခ်င္၍ ေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ ဤတန္းဖိုးျဖတ္၍ မရေသာ စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာခဲ့ရသနည္း။ ယင္းကာလအတြင္း ၿဗိတိသ်ွတို႔မွ အိႏိၵယကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ တိုင္းျပည္မွ လူအမ်ားစုသည္ ကိုလိုနီ လက္ေအာက္တြင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါး ခဲ့ရသည္။ ၄င္းကို ေတာ္လွန္မည္ဆိုသည္မွာ မေတြး၀ံ့သည္ အိပ္မက္ပင္ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဇြဲရွိရွိျဖင့္ အၾကမ္းမဖက္ေသာ နည္းျဖင့္ ၿဗိတိသ်ွကို ေတာ္လွန္ခဲ့ရာ တကမၻာလံုးမွ မထင္မွတ္ထားေသာ ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲႀကီးသည္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ က်မတို႔တြင္ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ဦး သန္းေနပါသည္။ ဆက္လက္ ခ်ီတက္ရန္မွာ က်မတို႔ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ ျပည္သူ ျပည္သား အေပါင္းတြင္ တာ၀န္ရွိပါသည္။ ခ်ီတက္မည့္ ပံုစံမွာ ယခင္ ခ်ီတက္ပံုႏွင့္ တူခ်င္မွ တူမည္။ တမ်ိဳးတဖံု ေျပာင္းလဲသြားမည္။ သို႔ေသာ္ ဦးတည္ခ်က္ ကေတာ့ တစ္ခုတည္းပဲ ရွိေနမည္။ ဤသည္မွာ ျမန္မာျပည္သည္ ေအးခ်မ္း သာယာ၍ တရားမ်ွတေသာ ႏိုင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ေရးပင္ ျဖစ္ပါသည္။

က်ဆံုးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္ ရဲေဘာ္မ်ား ႏွင့္တကြ ယခုလက္ရွိ ဆက္လက္ တိုက္ပြဲ၀င္ ေနေသာ အာဇာနည္ အေပါင္းအား ဤ စာစီ စာကံုးေလးျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ရပါသည္။

ျမန္မာ ျပည္သူ ျပည္သား အေပါင္း ကိုယ္စိတ္ ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

UNICEF Vacancy Supply & Logistics Officer

2009-08-06T02:41:00.000-07:00

vacancy - supply & logistics officer, aug

အာရွတုိက္၏ ႏုိဘယ္ဆုအား ျမန္မာမွ ထပ္မံရရွိ

2009-08-04T06:13:00.000-07:00

၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြက္ အာရွတိုက္၏ ႏိုဘယ္ဆုဟု တင္စား ခံရသည့္ ေရမြန္ မာဂါေဆးေဆး ဆုခ်ီးျမွင့္ဖို႔ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္လာၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုႏွစ္တြင္ ထိုင္းမွ Krisana Kraisintu, အိႏၵိယမွ Deep Joshi, တရုတ္မွ Ma Jun ႏွင့္ Yu Xiaogang, ဖိလစ္ပိုင္မွ Antonio Oposa, JR. ႏွင့္ ျမန္မာမွ ကေစာ၀ါး တို႕မွ ဤဆုကို ဆြတ္ခူး ရရွိ သြားေၾကာင္း ဖိလစ္ပုိင္ အေျခစုိက္ ဆုေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႔မွ ၾသဂုတ္လ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ ေၾကညာ လိုက္ပါသည္။

ကရင္ အမ်ိဳးသား ကေစာဝါး သည္ Earth Rights International အား စတင္ တည္ေထာင္သူမ်ား ထဲမွ တစ္ဦးျဖစ္ကာ၊ ကေစာဝါး၏ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ အေရးမ်ား အတြက္ ေၾကာက္ရြံ႔မႈ ကင္းမဲ႔ကာ အၾကမ္းမဖက္ဘဲ မဆုတ္မနစ္ ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ မႈမ်ားအား အသိအမွတ္ ျပဳျခင္း အတြက္ ေရြးခ်ယ္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသား ထားပါသည္။

၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ ကရင္အမ်ိဳးသမီး တဦးျဖစ္သူ ေဒါက္တာ စင္သီယာေမာင္ အား ေရမြန္ မာဂါေဆးေဆး ဆု ေပးအပ္ျခင္း ခံရဖူးသည္။

ဤ ဆုေပးပြဲ အခမ္း အနားကို ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ညေန ၄ နာရီခြဲတြင္ Culture Center of the Philippines (CCP) ၌ က်င္းပမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရမြန္ မက္ဂါေဆးေဆး ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ အေယာက္ဆီတိုင္း တက္ေရာက္ ခ်ီးျမွင့္ရန္ လိွုက္လွဲစြာ ဖိတ္ၾကားထား ပါသည္။

ေရမြန္ မာဂါေဆးေဆး ဆုတံဆိပ္ © AFP

အေမစုအတြက္ Generation Waves မွ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္

2009-07-29T08:18:00.000-07:00

Job announcement for a Media Officer

2009-07-29T00:27:00.000-07:00

Dear friends,

Burma Partnership is looking for a Media Officer to join our team. Please find the vacancy announcement below. Feel free to distribute this to your networks or to individuals who may be interested in the position. The deadline for applications is August 7th, 2009.

Thank you,

Burma Partnership Secretariat

Burma Partnership (BP)Position: Media Officer

Location: Mae Sot, Thailand

Report directly to: Coordinators

Overall responsibility:

To strategically promote the voices of Burma’s democracy movement through local, regional, and international media

Key areas of responsibility:

Produce BP’s Weekly Highlights and issue Updates: gather key news and publications on Burma from inside, border-based and international sources, and write an editorial introduction on the key issue (s)
Write and edit materials for the media, including press releases, advisories, op-eds and web stories
Fulfill information requests from the media – connect reporters with appropriate representatives in the movement.
Develop and maintain relationships with reporters and editorial boards in the region
Maintain a media contact list
Assist with press conferences and other media events
Monitor and prepare regular reports for staff on the movement’s media exposure

Consult with: Coordinators and the Secretariat

Term of employment: Yearly (subject to three month probation at the beginning of contract)

Qualification (general/core competencies):

Strong written and oral communication skills in English (Burmese helpful)
Experience in journalism or media relations; excellent writing and editing skills
Strong commitment to and understanding of Burma
Ability to work independently and as part of a small team
Excellent interpersonal skills; sensitivity to local needs and culture
Ability to work under pressure and meet deadlines
Preferred: familiarity with regional media and ASEAN mechanisms

Salary & benefits:

Salary: 15,000 THB per month
Benefits: work-related travel expenses (including transportation, accommodation, communication, and per diem) are covered, and accommodation or housing stipend can be discussed.

Application procedures: Interested candidates are requested to submit a cover letter, CV, writing sample and one reference in English. Only complete applications will be reviewed by the Secretariat. We will not be able to notify all applicants unless they are chosen for an interview. A writing test will be part of the selection process.

Please email your application to: partnership@csloxinfo.com and freeburm@loxinfo.co.th before August 7th, 2009.

About our organization:

Burma Partnership is a movement of organizations and individuals that aims to develop a strong broad-based partnership of peoples of the Asia-Pacific advocating and mobilizing a movement for promoting freedom, democracy and human rights in Burma. This movement facilitates strategic linkages; coordinates activities; develops and shares its capacity and resources; channels information resources; and promotes dialogue towards unified approaches.

ေအာ္ပီက်ယ္၏ သူႏွင့္သူမ ကာတြန္းမ်ား

2009-07-26T02:26:00.000-07:00

ျမန္မာ ကာတြန္း ဆရာ ေအာ္ပီက်ယ္ သည္ ျမန္မာ့ လူမွု အသိုင္းအ၀ိုင္း အတြင္း အမ်ိဳးသမီး ႏွင့္ အမ်ိဳးသား ၏ ေယဘုယ် ျပဳမူ ေနထိုင္ က်င့္ႀကံ ပံုကို ဟာသ ေျမာက္ စြာ ေရးဆြဲ တင္ဆက္ထား ပါသည္။ ဖတ္ရင္း ဖတ္ရင္း က်မ တစ္ေယာက္တည္း သေဘာက်စြာ ၿပံဳးေနမိသည္။ ေရးဆဲြသူသည္ ျမန္မာ ျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ျမန္မာ့ ယဥ္ေက်းမွု ေရေျမ သဘာ၀ႏွင့္ အညီ အေျချပဳ၍ ရသေျမာက္စြာ ေရးဆြဲထား သည္ကို လည္း ေတြ႕ရ ပါသည္။ ဤ ကာတြန္းကို ဖတ္ၾကည္႕ျခင္း အားျဖင့္ က်မတို႔ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီး ႏွင့္ အမ်ိဳးသားမ်ား ၏ ျပဳမူ ေနထိုင္ ေဆာင္ရြက္ပံုကို အျခား တိုင္းတပါးမ်ား ႏွင့္ မတူေၾကာင္း ကိုလည္း ခ်ိန္ထိုးႏွိုင္းဆ ႏိုင္ပါသည္။ အမိအိမ္ႏွင့္ ေ၀းေနေသာ သူတိုင္း ကာတြန္းကို ဖတ္၍ တစံုတရာ လြမ္းေန လိမ့္မည္ဟု က်မ ထင္ျမင္မိ ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္၍ လူမွုလိင္ (Gender) အေၾကာင္း ေလ့လာခ်င္ေသာ သူမ်ားအတြက္ တစံုတရာ အက်ိဳးရွိ လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္မိ ပါသည္။ ေပးပို႔လာေသာ ေဒါက္တာစန္းထြန္းအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိ ပါသည္။

cartoonapk-thu-and-thuma

ျမန္မာျပည္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆုိင္ရာ သေဘာတူညီခ်က္မ်ား၏ အနာဂတ္ေရးရာမ်ား

2009-07-21T05:41:00.000-07:00

ျမန္မာျပည္၏ ယခုလက္ရွိ ႏွင့္ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္းကို စိတ္၀င္စားသူတိုင္း ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။

the 20 future 20 of 20 cease-fire 20 agreements 20 in 20 burma

ေပးပို႕လာေသာ ညီမေလး ဆာေဖာၾကည္ကို အထူး ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

အာဇာနည္ေန႕ ဒို႔မေမ့

2009-07-16T03:01:00.000-07:00

သူငယ္ခ်င္းေတြ နဲ႕ စကားစျမည္ ထိုင္ေျပာရင္း အာဇာနည္ေန႕နဲ႔ နီးကပ္လာၿပီ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း တေယာက္နဲ႔ တေယာက္ ေျပာမိေန ၾကတယ္။ က်မတို႕ မူလတန္း ဘ၀တုန္းက အာဇာနည္ေန႔ နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေရွးေဟာင္း ေႏွာင္းျဖစ္ အေၾကာင္းေတြကို လြမ္းေမာစြာ ေျပာမိေန ၾကေသးတယ္။

က်မ ငယ္ငယ္တုန္းက မွတ္မိေနေသးတယ္။ ေက်ာင္း စာသင္ခန္း မွာဆိုရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကဗ်ာေတြ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ သင္ယူ ေလ့လာ ရတယ္။ အာဇာနည္ေန႔ ေရာက္ၿပီ ဆိုရင္ ေက်ာင္းမွာ ကဗ်ာ၊ စာစီ စာကံုး နဲ႔ ပန္းခ်ီ စတာေတြ ၿပိဳင္ပြဲ လုပ္ေလ့ ရွိတယ္။ ၿပီး ေနာက္တစ္ခုက အာဇာနည္ေန႔ဆို ဌာန ဆိုင္ရာ ရုံးေတြ က ဥၾသ ဆြဲသံေတြ ၾကားရတယ္။ ဒါေတြ အားလံုးဟာ က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလံုး လြတ္လပ္ေရး ရရန္ အတြက္ အဆမတန္ေသာ အသက္ ေသြးေခၽြး မ်ားစြာ ေပးဆပ္ ရင္ႏွီးသြားေသာ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း နဲ႔တကြ အျခားေသာ အာဇာနည္ မ်ားကို ဂုဏ္ျပဳ ေအာက္ေမ့တဲ့ လွုပ္ရွားမွု ေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူ လူထုၾကားထဲက သိသိသာသာ ရွိလွတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီျမင္ကြင္းေတြဟာ က်မ မူလတန္း အရြယ္ ရဲ႕ ျမင္ခဲ့ရတဲ့ လွုပ္ရွားမွုေတြပါ။

က်မ မူလတန္း ဘ၀က ေက်ာ္လြန္လို႕ ၈၈၈၈ အေရး အခင္း ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ အဲဒီလိုမ်ိဳး ျပဳလုပ္ တာလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ တစတစ နဲ႔ ျပည္သူ လူထုရဲ႕ ျမင္ကြင္းမွာ တျဖည္းျဖည္း နဲ႔ ေမွးမွိန္စ ျပဳလာၿပီ ဆုိတာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သာ တိုင္း သတိျပဳမိ လိမ့္မယ္လို႕ က်မ ယူဆမိပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ရုပ္ပံု ရုိက္ႏွိပ္ထားတဲ့ ေငြေၾကးေတြ ျပည္သူ ၾကားထဲမွာ လံုး၀ အသံုးျပဳျခင္း မရွိေတာ့ဘူး ဆိုတာကိုလည္း အားလံုး သတိျပဳ မိမွာပါ။ ဒါေတြဟာ သမိုင္းကို ႀကိဳးစားၿပီး ေဖ်ာက္ဖို႕ လက္ေတြ႕ အကြက္ က်က် လုပ္ေဆာင္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

သို႕ေသာ္.... သမိုင္းကို ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကိဳးစားၿပီး ေဖ်ာက္ဖ်က္ ေနပါေစ ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ အစဥ္ရွိ ေနတယ္ ဆိုတာ ေမ့ထားလို႕ မရေသးတဲ့ အရာပါ။ အခု ေခာတ္ရဲ႕ နည္းပညာ တိုးတက္မွု ေအာက္မွာ က်မတို႕ ေခာတ္လူငယ္ေတြ မိမိတို႕ရဲ႕ အေရးပါလွတဲ့ အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ျမန္မာ ျပည္သူ ျပည္သားေတြ ၾကားမွာ ျပန္လည္ ေနရာယူဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္လို႕ ေနပါၿပီ။ သမိုင္းကို ဘယ္လိုပဲ ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ စစ္မွန္တဲ့သမိုင္းဆိုတာ ရွိေနမွာပဲ ဆိုတာ က်မတို႕ လူငယ္ေတြ သက္ေသထူရေအာင္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ဂုဏ္ျပဳထားတဲ့ ကဗ်ာ ေလးေတြကို ေအာက္မွာ က်မ ပူးတြဲၿပီး ပို႕စ္ လိုက္ပါတယ္။ နာမည္ေက်ာ္ ျမန္မာ စာေပ အႏုပညာရွင္ ေတြက လက္ေစာင္း ထက္ထက္နဲ႕ ေဖာ္က်ဴး ေရးသား ထားပါတယ္။ အဲဒီေခာတ္ အဲဒီအခါက လွလွပပ တင္ဆက္ ထားတဲ့ စာေပ အေရးအသား အသံုးအႏွုန္း ေလးေတြကို ေတြ႕ျမင္ရမွာ ျဖစ္ၿပီး ယခုေခာတ္နဲ႔ မတူ တမူထူးျခားပံုကိုလည္း ေလ့လာ ခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ဆံုးေလၿပီးေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႕တကြ အာဇာနည္ အေပါင္းတို႕အား ေအာက္ေမ့ သတိရလ်က္......

general-aung-san-poems

ထိုင္းႏိုင္ငံ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအတြက္ သတင္းေကာင္း

2009-07-12T07:10:00.000-07:00

ထိုင္းႏိုင္ငံက ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာ သတင္းေကာင္းလို႕ ေျပာလို႕ ရပါတယ္။ အခု ထိုင္းက တရား၀င္ အလုပ္သမား ကဒ္ကို ျပဳလုပ္ေပးေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြဟာ အင္မတန္ မ်က္ႏွာငယ္ အႏွိမ္ခံ ဘ၀နဲ႕ ေနလာခဲ့တာ တခ်ိဳ႕ဆို ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္ သူတို႕မွာ ဘာ တရား၀င္ကဒ္ မွ မရွိတဲ့ အတြက္ အခြင့္အေရးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေတာင္းဆိုတဲ့အခါမွာ အင္မတန္ ခက္ခဲခဲ့ရပါတယ္။

သူတို႕ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ပုလိပ္ဖမ္းမွာကို ေၾကာက္ရင္းနဲ႕ အသက္ရွင္ေနရတာပါ။ ပုလိပ္ဖမ္းမွာ တစ္ခုတည္း ေၾကာက္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အလုပ္ရွင္က ကိုယ့္ကို လခ မွန္မွန္ မေပးတဲ့ ျပႆနာ ကလည္း ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် ဒုနဲ႕ေဒးပါ။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ထိုင္းလူငယ္ လမ္းသရဲ မူးယစ္ ေဆးစြဲတဲ့သူနဲ႕ ေတြ႕ရင္ အလိုလိုေနရင္း အေစာ္ကားခံရ၊ ပိုက္ဆံအလုခံရနဲ႕ တကယ္ကို မဟာ့မဟာ အေနမေခ်ာင္ အစားမေခ်ာင္ တဲ့ ဘ၀ပါပဲ။ ဒီ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းနဲ႕ အသက္ရွင္ရတာ တကယ္ကို ႏွိုင္းယွဥ္လို႕ မရႏိုင္တဲ့ စိတ္ပင္ပန္း ဆင္းရဲျခင္း တရပ္ပါပဲ။ ကိုယ္ခ်င္းစာခဲ့ရပါတယ္။ က်မလည္း အဲဒီဘ၀ကို တခ်ိန္တုန္းက ျဖတ္သန္းခဲ့ရ လို႕ပါပဲ။

စကားမစပ္ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ အဲဒီမွာ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။ ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြ ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕က တရား၀င္ စာအုပ္ ရွိပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ တရားမ၀င္ အလုပ္သမားေတြ ပါပဲ။ အားတိုင္း သူတို႕ေတြဆီကို သြားလည္ပါတယ္။ ၾကားရတဲ့ သတင္းတိုင္းကို ရင္ကို ရုိက္ႏွက္သလို ခံစားရပါတယ္။ ေျပာမျပႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ၀မ္းနည္း ေၾကကြဲ ခဲ့ရဖူးပါတယ္။

သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ ဒီလိုပါ။ သူေန႕တိုင္း တံတား ေဆာက္လုပ္ေရး မွာသြားၿပီး အလုပ္လုပ္ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ အဓိက တာ၀န္ကေတာ့ ကေဟေဆာ္ရတဲ့ အလုပ္ပါပဲ။ ညေန အိမ္ျပန္လာတိုင္း သူ႕ရဲ႕မ်က္လံုးကို ေရခဲနဲ႕ အုံထားရတယ္တဲ့ ေျပာျပဖူးတယ္။ ဒါနဲ႕ က်မ ဗဟုသုတက နည္းေလေတာ့ ေမးၾကည့္မိတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲေပါ့။ ဒါနဲ႕သူကရွင္းျပတယ္။ အလုပ္ရွင္က မ်က္စိကို ကာကြယ္ေပးတဲ့ အရာေတြကို မထုတ္ေပးဘဲနဲ႕ အလုပ္သမားေတြကို ခိုင္းေစေနတယ္တဲ့။ အဲဒါ ကေဟေဆာ္ၿပီးတိုင္း မ်က္လံုးကို သံမွုန္သံစ ေတြ စူး၀င္ေနသလို ခံစားရၿပီး မ်က္ရည္ပူေတြ က်လာတယ္တဲ့။ အယ္.. အလုပ္က ျပန္လာရင္ ေရခဲကို တခါတည္း ၀ယ္ခဲ့ၿပီး အိမ္ေရာက္တာနဲ႕ တန္းၿပီး မ်က္လံုးေပၚကို တင္ထားရတယ္တဲ့။ က်မ တကယ္ စိတ္မေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်မလည္း ဘယ္လို ကယ္တင္ႏိုင္မလဲ။ တခ်ိန္တုန္းက သူတို႕ေတြလိုပဲ ကုိယ့္ေျခေပၚ ကိုယ္ အႏိုင္ႏိုင္ ရပ္ေနရတဲ့သူေလ။ ႏွစ္သိမ့္ရုံ ကလြဲၿပီး ဘာရွိႏိုင္အံုးမွာလဲ။

အဲဒါ ဒီေန႕ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား အေၾကာင္းလည္း ဖတ္ရေရာ အဲဒီက သူငယ္ခ်င္းေတြ အကုန္လံုးအတြက္ ၀မ္းသာ ေပးေနမိတယ္။ သတိရရင္း တလက္စ တည္းပဲ အဲဒီက သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္းက ဒီကေန ေဖာက္သည္ခ် လိုက္ရပါတယ္။

ေအာက္မွာ ထိုင္းႏိုင္ငံက ညီမေလးပို႕လာတဲ့ ဖိုင္ေလးေတြကို ပူးတြဲ ပို႕စ္လိုက္တယ္။

ျမန္မာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။

wpmaesod

ဖိလစ္ပိုင္က ေမယြန္မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲေတာ့မယ္ဆိုပဲ..

2009-07-11T03:04:00.000-07:00

ဖိလစ္ပို္င္ကၽြန္းစုကို အဓိက အပိုင္းႀကီး ၃ ပိုင္း ခြဲျခားထားပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေျမာက္ပိုင္းက လူဇို (Luzon)၊ အလယ္ပိုင္းက ဘီဇားယား (Visayas) နဲ႕ ေတာင္ပိုင္းက မင္ဒေနာင္၀ိုး (Mindanao) တို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီႏိုင္ငံဟာ မီးေတာင္ ေတြကေနတဆင့္ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာ တယ္လို႕ သူတို႕ရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္း နဲ႕ ဒီ ႏိုင္ငံက မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ေျပာျပထားခ်က္ အရ သိထားခဲ့ ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု ေနာက္ပိုင္းမွာ မီးေတာင္ ေပါက္တယ္ ရယ္လို႕ ၾကားရတာက ခပ္ရွားရွားပါ။ မီးေတာင္ ကေန စတင္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျမငလ်င္ ကေတာ့ လွုပ္ႏိုင္ေခ် ရွိတယ္ေလ။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းမွာက ေျမငလ်င္ လွုပ္ရင္ ျပဳလုပ္ရမယ့္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္မွုကို ေက်ာင္းက တစ္ႏွစ္ တစ္ႀကိမ္ လုပ္ေပးပါတယ္။ သိတဲ့အတိုင္းပဲ ကၽြမ္းႏိုင္ငံ ဆိုေတာ့ မုန္တိုင္း ၀င္တာကေတာ့ ခဏခဏပဲ ဆိုပါေတာ့။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ျပင္းထန္တဲ့ မုန္တိုင္းကေတာ့ ရွားပါတယ္။

Mount of Mayon ရဲ႕အလွ

ဒီတခါေတာ့ မီးေတာင္ေပါက္မယ္လို႕ ၾကားရတာ ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္ပါ။ အဲဒီ မီးေတာင္ဟာ လူဇို (Luzon) ရဲ႕ ေအာက္ပိုင္းမွာ တည္ရွိပါတယ္။ က်မတို႕ေနတဲ့ မနီလာ (Manila) နဲ႕ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အလွမ္းေ၀း ပါတယ္။ ဖိလစ္ပိုင္ အာဏာပိုင္ေတြက သူတို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ ေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ ေမယြန္မီးေတာင္ဟာ ယခု အသက္၀င္ လွုပ္ရွားလာတဲ့ လကၡဏာ ျပလာၿပီး မၾကာခင္ ေပါက္ကြဲေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း သတိေပးလိုက္ပါတယ္။ အဆိုပါ သတင္းကို ၂၀၀၉ ဇူလိုင္လ ၁၀ ရက္ေန႔ မွာ သတင္း ေအဂ်င္စီ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ထုတ္ျပန္ ေရးသား ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

Legaspi ၿမိဳ႕ နဲ႕ Mayon မီးေတာင္ အကြာအေ၀း

အနီးအနား မွာလည္း လွုပ္ရွားသြားလာ သူေတြကို မီးေတာင္ရဲ႕ ၆ ကီလိုမီတာ အကြာကေန သြားဖုိ႕ သတိေပး ႏွိုးေဆာ္ထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အဲဒီ တားျမစ္ မီးေတာင္ နယ္ေျမ နဲ႕ လီဂါးစပီၿမိဳ႕(Legazpi) ၿမိဳ႕ဟာ ၇ မိုင္ပဲ ကြာေ၀းပါတယ္။ အဲဒီ ၿမိဳ႕မွာက လူဦးေရ တစ္သိန္း ေျခာက္ေသာင္း ၀န္းက်င္ခန္႕ ရွိပါတယ္။

ငလ်င္ ကၽြမ္းက်င္သူ ပညာရွင္ Renato Solidum က အကယ္၍ အဲဒီ မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲမယ္ ဆိုရင္ လီဂါးစပီၿမိဳ႕ ေလယာဥ္ကြင္းနဲ႕ အနီးအနား မွာရွိတဲ့ အိမ္ေခါင္မိုးအထိ ျပာမွုန္မ်ား က်ေရာက္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အသိေပး ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

Cagsawa ၿမိဳ႕ေဟာင္း

ဒီမီးေတာင္ဟာ ၄၈ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ေပါက္ကြဲ ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္ကေတာ့ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္က ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၈၁၄ ခုႏွစ္ မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲ ခဲ့စဥ္တုန္းက Cagsawa ၿမိဳ႕ကို ဖံုးအုပ္ ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ၿမိဳ႕ကေတာ့ အခုအခါမွာ ႏိုင္ငံျခား သားမ်ား အလည္ပတ္ ျပဳတဲ့ ေနရာအျဖစ္ နာမည္ ေက်ာ္ၾကား လွတဲ့ ေနရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိဘယ္လ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား

2009-07-08T02:44:00.000-07:00

ေက်ာင္းတဖက္တက္ရင္း အားတဲ့အခ်ိန္မွာဆိုရင္ က်မတာ၀န္က်တဲ့ International Studies Department မွာ အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ semester တစ္ခုမွာ နာရီ ရ၀ လုပ္ရပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ရင္း လုပ္စရာမရွိလို႕ နားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ရုံးခန္းက စာအုပ္စင္ေလးကို မ်က္စိကစားၾကည့္လုိက္တယ္။ ဒါနဲ႕ Pananaw လို႔အမည္ရတဲ့ newsletter ေလးကို ေကာက္ကိုင္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ UP (The University of the Philippines Center for Women Studies) က ထုတ္ေ၀ထားတဲ့ newsletter တစ္ေစာင္ျဖစ္ေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုတံဆိပ္ႀကီး

စာအုပ္ေလးကို လွန္ေလွာၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုရွင္ အျဖစ္ တကမၻာလံုးမွာ ရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီး အေယာက္ ၁၀၀၀ကို ယာထားတဲ့ အေၾကာင္း အရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အထဲက Philippines က အမ်ိဳးသမီး ၂၇ ေယာက္ ပါ၀င္တဲ့ အတြက္ ဂုဏ္ယူစြာ အသားေပး ထုတ္ေဖာ္ ေရးသား ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ က်မ နည္းနည္း စိတ္၀င္စားသြားတယ္။ ေရွ႕ေလ်ာက္ သြက္သြက္ကေလး ဖတ္ေနမိတယ္။ ျမန္မာျပည္က အမ်ိဳးသမီးေရာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ပါမလဲဆုိတဲ့ သိခ်င္ေဇာနဲ႔ေပါ့။ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ပဲ အဲဒီ ေဖာ္ျပထားတဲ့ စာရင္းမွာ မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး။ ျမန္မာျပည္က အမ်ိဳးသမီးလည္း ပါ၀င္ေကာင္း ပါ၀င္ပါလိမ့္မယ္။ သူတို႕ ေဖာ္ျပဖို႕အတြက္ ေနရာမဆန္႕လို႔လည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၅၀ ထက္ မနည္းဘူး ဆိုေတာ့ ႏုိင္ငံ အားလုံုး ကိုေတာ့ ဘယ္ ေဖာ္ျပႏိုင္မလဲေနာ္။

ဒါေပမယ့္လဲ ၁၉၀၁ ကေန ၂၀၀၄ ခုႏွစ္အထိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကို ဆြတ္ခူးခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီး အေၾကာင္းေတြကို ခုႏွစ္ အလိုက္ လူနာမည္ နဲ႕ သူတို႔ ဘာအတြက္ ရရွိခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို အတိုခ်ံဳး ေဖာ္ျပထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ပါခဲ့တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ က်မ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးအေနနဲ႕ အင္မတန္ပဲ ၀မ္းသာ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဖတ္ရင္းနဲ႔ အေတြးတစ္ခု ၀င္လာတာက ဘာျဖစ္လို႔ အမ်ိဳးသမီး အေယာက္ ၁၀၀၀ ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆု ေပးဖို႕ ယာယီ စာရင္း တင္သြင္းတဲ့ project ကို လုပ္ရတာလဲလို႕။ ဒါနဲ႕ အဲဒီ အေျဖကို ေတြ႕သြားတယ္။ ဒီေတာ့ ဖတ္မိသမ်ွ အထဲက ဗဟုသုတ ရမယ္ထင္တဲ့ အရာေလး တစိတ္ တပိုင္းကို ဘာသာျပန္ၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္းပဲ တတ္စြမ္းသမ်ွ ေရးသားလိုက္ရပါေတာ့တယ္။

ဘာျဖစ္လို႔ အမ်ိဳးသမီး အေယာက္ ၁၀၀၀ ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုေပးဖုိ႕ ယာယီစာရင္း တင္သြင္းတဲ့ project လုပ္ရတာလဲ?

project လွုပ္ရွားမွုအတြက္ အမွတ္တံဆိပ္

အဲဒီ project ကို ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ Maren Haartie နဲ႕ Dr. Ruth-Gaby Vermot-Magnold တို႔က စတင္တည္ေထာင္ခဲ႔ပါတယ္။ Maren Haartie ကေတာ့ (Swiss Peace) ဆြစ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အဖြဲ႕မွ ျဖစ္ၿပီး Dr. Ruth-Gaby Vermot-Magnold ကေတာ့ ဥေရာပေကာင္စီ (Council of Europe) ႏွင့္ ဆြစ္ ပါလီမန္ ေကာင္စီက အဖြဲ႕၀င္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ project မွာ Dr က ဥကၠဌ ေနရာကေန တာ၀န္ယူ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

Dr. Ruth-Gaby Vermot-Magnold

Dr ဟာ ဥေရာပေကာင္စီ အဖြဲ႕၀င္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ ပဋိပကၡႏွင့္ စစ္ျဖစ္ပြားရာ ေနရာေဒသ ေတြမွာရွိတဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းေတြကို အလည္သြားေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာက သူဘာေတြကို ေတြ႕ရွိခဲ့သလဲ ဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အဲဒီလို အင္မတန္ အႏၱရာယ္မ်ားလွတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ေဆာင္ေနတာပါပဲ။ ဒီ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ သူတို႔မွာ ရွိေနတဲ့ သတၱိႏွင့္အတူ အႏၱရာယ္ က်ေရာက္လာမယ့္ ေဘးကို ထည့္မေတြးဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုလား ေတာင္းဆို ေနတာပါပဲ။ သူတို႔ေတြဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္မယ့္ သူေတြပဲ ဆိုတာ သူလက္ေတြ႕က်က် ျမင္ေတြ႕ ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ သူ ဒီ project ကို ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ဖို႕ အတြက္ ပထမဦးဆံုး တြန္အားလို႔ ဆိုရပါမယ္။ ဒုတိယတြန္းအားကေတာ့ ၁၉၀၁ ခုႏွစ္ကေန စၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဆုရွင္ေတြကို ေရတြက္ ႀကည့္လိုက္ရင္ အမ်ိဳးသား ဦးေရက ၈၀ ရွိၿပီး အမ်ိဳးသမီး ဦးေရ ကေတာ့ ၁၂ ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါကို သူႀကည့္ၿပီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဒီ project ကို တည္ေထာင္ ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚလာခဲ့ရပါတယ္။

အဲဒီ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ အမ်ိဳးသမီး ၁၂ ႏွစ္ေယာက္က ဘယ္သူေတြလဲ?
အဲဒီအမ်ိဳးသမီး ၁၂ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့.......

၁။ ၁၉၀၅ - ၾသစႀတီးယားႏိုင္ငံက Bertha Von Suttner
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အၿမဲတမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရုံး မွာ ဥကၠဌအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ခဲ့စဥ္ သူမရဲ႕ အလုပ္အတြက္ ဂုဏ္ျပဳေသာ အေနျဖင့္

၂။ ၁၉၃၁ - အေမရိကန္ႏိုင္ငံက Jane Addams
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သမဂၢတြင္ ဥကၠဌအျဖစ္ အလုပ္လုပ္စဥ္ ရရွိခဲ့ေသာဆု

၃။ ၁၉၄၆ - အေမရိကန္ႏိုင္ငံက Emily Greene Balch
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သမဂၢတြင္ ဥကၠဌအျဖစ္ အလုပ္လုပ္စဥ္ ရရွိေသာဆု

၄။ ၁၉၇၆ - ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံက Betty Williams
အိုင္ယာလန္ေျမာက္ပိုင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လွုပ္ရွားမွုအဖြဲ႕ကို တည္ေထာင္သူအျဖစ္
ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္

၅။ ၁၉၇၆ - ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံက Mairead Corrigan
အိုင္ယာလန္ေျမာက္ပိုင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လွုပ္ရွားမွုအဖြဲ႕ကို တည္ေထာင္သူအျဖစ္
ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္

၆။ ၁၉၇၉ - အိႏၵိယႏိုင္ငံက Mother Theresa
သာသနာျပဳ ႏွင့္ လူမွုအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းအတြက္ ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္

၇။ ၁၉၈၂ - ဆြီဒင္ႏိုင္ငံက Alva Myrdal
ဆြီဒင္ႏိုင္ငံ ဆိုရွယ္ ဒီမိုကရက္ ပါတီတြင္ အထင္ကရ အဖြဲ႔၀င္ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ၿပီး
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံတြင္ လက္နက္မ်ား ေလ်ာ့ခ်ေရးအစီအစဥ္ကို လွုပ္ရွားေဆာင္ရြက္သူအျဖစ္
ဆု ခ်ီးျမွင့္ခံရသူ

၈။ ၁၉၉၁ - ျမန္မာႏိုင္ငံက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
သူမရဲ႕ အၾကမ္းမဖက္ေသာနည္းျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ႏွင့္ လူ႕အခြင့္အေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလွုပ္ရွားမွုအား ဂုဏ္ျပဳေသာ အေနျဖင့္

၉။ ၁၉၉၂ - ကြာတာမာလာႏိုင္ငံက Rigoberta Menchu Tum
တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ားအား ေလးစားတန္ဖိုးမွုအေပၚတြင္ အေျခတည္၍ တရားမွ်တမွုရွိေရး ႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား ယဥ္ေက်းမွုကို ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး အတြက္ သူမရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မွုကို အသိအမွတ္ျပဳေသာအားျဖင့္

၁၀။ ၁၉၉၇ - အေမရိကန္ႏိုင္ငံက Jody Williams
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေျမျမွဳပ္မိုင္းမ်ား တားျမစ္ေသာ လွုပ္ရွားမွုအဖြဲ႕တြင္
ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္း
ေျမျမွဳပ္မိုင္းမ်ား ရွင္းလင္းျခင္းႏွင့္ တားျမစ္ျခင္းတြင္
ပါ၀င္ခဲ့ေသာ သူမရဲ႕ လုပ္ေဆာင္မွုအတြက္

၁၁။ ၂၀၀၃ - အီရန္ႏိုင္ငံက Shirin Ebadi
သူမရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ ႏွင့္ လူ႕အခြင့္အေရး အတြက္ ႀကိဳးပမ္းလွုပ္ရွားမွုအား ဂုဏ္ျပဳေသာ အေနျဖင့္
အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသမီး ႏွင့္ ကေလးသူငယ္ အခြင့္အေရးအတြက္ သူမရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းလွုပ္ရွားမွု

၁၂။ ၂၀၀၄ - ကင္ညာႏိုင္ငံက Wangari Maathai
သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ထိန္းသိမ္းျခင္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး လွုပ္ရွားမွုအတြက္ တတပ္တအား ပါ၀င္ျခင္းအေပၚ ဂုဏ္ျပဳေသာ အားျဖင့္

Source: Pananaw, The Official Newsletter of the University of the Philippines Center for Women's Studies, Vol XV No.2, ISSN 0115 9844

စပ္မိစပ္ရာ ကြန္ပ်ဳတာအေၾကာင္း

2009-07-04T09:15:00.000-07:00

ဒီကေန႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပုိ႕လာတဲ့ newsletter ထဲမွာ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုက က်မအတြက္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတယ္ေလ။ အဲဒါကေတာ့ ကြန္ပ်ဳတာအေၾကာင္း အတိုအတြာေလးပါ။ လူတိုင္း သတိမထားမိ တဲ့အရာေလးပါ။ က်မလဲ ကြန္ပ်ဳတာသံုးတာ ၾကာၿပီ တခါမွ သတိမထားမိဘူး။ ဖတ္ၾကည့္ၿပီး စမ္းသပ္ၾကည့္ေတာ့မွပဲ ေအာ္ဟုတ္သားပဲ။ ကုိယ္ေန႔စဥ္သံုးၿပီး မသိေသးတာအမ်ားႀကီးပါပဲလားလို႔ ေတြးေန မိတယ္။

အဲဒါကေတာ့ ကြန္ပ်ဳတာ keyboard ေပၚက Prt Sc SysRq သို႕မဟုတ္ Print Screen Key အေၾကာင္းေလး ပါပဲ။ print လို႕ေတြ႕တာနဲ႕ လူေတြက ဒါကိုႏွိပ္လိုက္ရင္ တခါတည္း print out ျဖစ္သြားမယ္လို႔ ထင္ေကာင္း ထင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွိပ္တိုင္းလဲ print out မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သင္ဟာ DOS သံုးတဲ့လူျဖစ္မယ္ဆိုရင္ print out ျဖစ္တယ္လို႔ အဲဒီ newsletter ထဲမွာေျပာထားတယ္။ အဲဒီ DOS အေၾကာင္းေတာ့နားမလည္ဘူး။ ေလာေလာဆယ္က်မစက္ကေတာ့ ဘာ printer နဲ႕မွမဆက္ထားေတာ့ ဘာမွျပႆနာမရွိဘူး။ ေရးထားတဲ့ အတိုင္း စမ္းၾကည့္တာ ေအာင္ျမင္တယ္။

အဲဒီ Print Screen Key ေလးရဲ႕ အဓိကလုပ္ေဆာင္ခ်က္ကေတာ့ သင့္ရဲ႕ကြန္ပ်ဳတာစာမ်က္ႏွာကို ဓါတ္ပံုရုိက္ လိုက္တာပဲ ျဖစ္တယ္။ မယံုရင္စမ္းၾကည့္ရေအာင္။ အဲဒီ Key ေလးကို ႏွိပ္လိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ Microsoft word စာမ်က္ႏွာကို ဖြင့္လိုက္ပါ။ ဖြင့္ၿပီးရင္ cursor (စာရုိက္ဖို႕ရန္အတြက္ မ်ဥ္းေၾကာင္းမိတ္တုတ္မိတ္တုတ္) ေပၚလာတာေတြ႕မယ္။ အဲဒီ မ်ဥ္းေၾကာင္းေပၚတဲ့အခ်ိန္မွာ control v သို႔မဟုတ္ Ctrl+v ကိုႏွိပ္လိုက္ပါ။

သင္ခုနကေရြးခ်ယ္ဓါတ္ပံုရုိက္လိုက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာေလးက အဲဒီ Microsoft word စာမ်က္မွာေပၚမွာ ေပၚလာပါလိမ့္မယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ။

အႏုပညာရသေျမာက္ေသာ ညေနခင္းေလး

2009-07-01T12:45:00.000-07:00

က်မတို႔ေက်ာင္းမွာ INSA (International Network for Social Action) ဌာနက အမတစ္ေယာက္ က်မတို႔ ျမန္မာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို စကားလက္ေဆာင္ပါးလာတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ၂၁ ဇြန္ ၂၀၀၉ မွာ ဖိလစ္ပိုင္က Indigenous ေတြ Manila Bay နားက CCP (Culture Center of the Philippines) မွာလာၿပီး ကျပၾကမယ္တဲ့။ ပထမေတာ့ အိမ္က သူငယ္ခ်င္းေတြ မသြားလို႔ က်မလည္း သြားဖို႔စိတ္အားမသန္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဖိလစ္ပိုင္မွာ ေနတုန္း သူတို႔ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားရုိးရာ အကကို အနည္းဆံုးတစ္ေခါက္ေတာ့ သြားေလ့လာ သင့္တယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယူဆမိတယ္ေလ။ ဒါနဲ႕ ျမန္မာသူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ရယ္၊ အီသီယိုးပီးယားက သူငယ္ခ်င္း ၁ေယာက္ရယ္ ျပီးေတာ့ က်မအပါအ၀င္ ေလးေယာက္သြားၾကည့္ျဖစ္ၾကတယ္။

က်မတို႔အဖြဲ႔ေတြ Manila ရဲ႕ traffic မွာ ပိတ္မိလို႔ နည္းနည္းေနာက္က်သြားတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းအ၀င္၀မွာ ကိရိယာကေလးတစ္ခုနဲ႔ ကုိယ္အပူခ်ိန္ကို တိုင္းပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ H1N1 ရွိမရွိ ပြဲလာပရိသတ္ကို စစ္ေဆးေနတာပါ။ စစတုန္းကေတြးထားတာကေတာ့ ဓါတ္ပံုေတြ ရုိက္ၿပီးမွတ္တမ္းတင္ခဲ့မယ္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ အေတြးနဲ႕ လက္ေတြ႕ တက္တက္စင္ေအာင္လြဲခဲ့ရတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကင္မရာယူသြားမလို႔လုပ္တာ lady guard က မယူရဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႕ ကင္မရာကို ဂိတ္မွာထားခဲ့ရတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ ရုိးရာေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မွု ဓါတ္ပံုေတြကို မယူခဲ့ရဘူးေလ။ Sayang! (ဆိုးလိုက္တဲ့အျဖစ္။)

က်မတို႔ CCP အထဲ ကိုေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပြဲကစႏွင့္ေနပါျပီ။ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ပရိသတ္ေတြကို ၀င္ခြင့္မျပဳပါဘူး။ အေႏွာက္အယွက္ျပဳမွာစိုးလို႔နဲ႕တူပါတယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္မွုတစ္ခုနဲ႕တစ္ခုအၾကား ခဏရပ္ သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မတို႕ကို ၀င္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

၀င္၀င္ခ်င္းမွာပဲ သူတို႔ရဲ႕ တိုင္းရင္းသား ၀တ္စံုေတြကို ၀တ္ဆင္ျပီး အႏုပညာကို ရသခံစားမွုအျပည့္နဲ႕ တင္ဆက္ ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ က်မကို ဆြဲေဆာင္တဲ့အရာကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ၀တ္စံုေတြေပါ့။ က်မတို႔ ျမန္မာတိုင္းရင္း သားေတြရဲ႕ ၀တ္စံုနဲ႕ တအားတူပါတယ္။ က်မသူတို႔ကို ေတြ႕တာနဲ႔ အမိျမန္မာျပည္ကို ေျပာမျပတတ္ေအာင္ လြမ္းမိပါတယ္။ က်မေလ့လာမိသေလာက္ကေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမဆို ေတာင္ေပၚတိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ၀တ္စား ဆင္ယင္ပုံနဲ႕ ယဥ္ေက်းမွုအကေတြက ဆင္တူယိုးမွားရွိေနတာပါပဲ။

အဲဒီအကထဲက အကအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ ၀တ္စံုကေတာ့ က်မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ နာဂ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးရဲ႕ ၀တ္စံုနဲ႕ တအားတူပါတယ္။ သူတို႔ကတဲ့အခါမွာ သတၱဳေမာင္းကို ထုျပီးကေလ့ရွိပါတယ္။ အင္မတန္မွ လွပတဲ့ အႏုပညာ တင္ဆက္မွုျဖစ္ပါတယ္။ ထူးဆန္းတာတစ္ခုက သူတို႔ခါးမွာ စည္းထားတဲ့ ပိတ္အနီေလးက က်မတို႔ ကရင္ေခါင္း ေပါင္း နဲ႕ တအားကို တူပါတယ္။

တိုင္းရင္းသားအကတစ္ခုထဲနဲ႕တင္ဆက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ အေနာက္တိုင္းဂီတကို တိုင္းရင္းသား ယဥ္ေက်းမွု အႏုပညာအက နဲ႕ ေရာေႏွာလိုက္တဲ့အတြက္ အင္မတန္မွ ခ်စ္စရာေကာင္းသြားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အေနာက္တိုင္းေတးဂီတကို ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲ႕ကေတာ့ ဒီအခမ္းအနားကို ကမကထျပဳလုပ္တဲ့ cartwheel foundation အဖြဲ႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ cartwheel foundation အဖြဲ႕ကေတာ့ အေမရိကန္လာတဲ႔သူေတြပဲျဖစ္တယ္။ သူတို႕ကေတာ့ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း အသားျဖဴျဖဴ။ တိုင္းရင္းသားေလးေတြကေတာ့ အသားမဲမဲ နဲ႕ အရပ္ပုပု။ ဒါေပမယ့္ ခြဲျခားဆက္ဆံမွုေတြ ဒီအႏုပညာေဖ်ာ္ေျဖပြဲအတြင္း အရိပ္အေရာင္ေတြရွိမေနပဲ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးစြာ တင္ဆက္ေနတာကို လွလွပပ ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ေခါင္းစဥ္ကေတာ့ culture in harmony ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ျမဴးႃကြ ၿမိဳင္ဆိုင္လို႔ေနပါတယ္။ သူတို႔တင္ဆက္တဲ့ အခ်ိန္မွာဆိုရင္ ပရိသတ္က သူတို႔ ကတဲ့အတိုင္းလိုက္ၿပီးလက္ခုပ္တီးေနပါတယ္။

အဲဒီပြဲမွာ တေယာအဖြဲ႕ႀကီးတစ္ဖြဲ႕လည္း ပါ၀င္ပါေသးတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ သီးသန္႔ပဲ တင္ဆက္ပါတယ္။ အားလံုးကေတာ့ ဖိလစ္ပိုင္သားေတြပါပဲ။ အရြယ္မ်ိဳးစံုအလိုက္ ပါ၀င္ၿပီး အားရပါးရကို တီးခတ္ေဖ်ာ္ေျဖေန ပါတယ္။ အငယ္ဆံုးက ရ ႏွစ္ သို႔မဟုတ္ ဂ ႏွစ္ ပဲရွိအံုးမယ္ ထင္ပါတယ္။ အစက ထင္ထားတာ သူတို႔ေတြပဲတီးခတ္မယ္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ အမ်ိဳးသမီးကေလးတစ္ေယာက္က ဂ်ိဳင္းေထာက္ တဖက္ကို အားျပဳၿပီး စင္ေရွ႕ကို ေလွ်ာက္လာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အႏုပညာတီးခတ္သံနဲ႕အညီ သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာေန မ်က္ႏွာထားေလးကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းျပီး အားမာန္အျပည့္နဲ႕ ခံစားသီဆိုေနပါတယ္။ သူရဲ႕စာသားေလးကို နားလည္လို႕ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ နားဆင္ေနစဥ္ အေတာအတြင္း သူ႕ကိုက်မၾကည့္ၿပီး အလိုလို မ်က္ရည္၀ဲတက္ခဲ့ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူမရဲ႕ဘ၀ကို အရွံဳးမေပးပဲ အရာတစ္ခုမွာ ထူးခၽြန္ေအာင္ စြမ္း ေဆာင္ျပႏိုင္လို႕ပါပဲ။ အင္မတန္ ခြန္အားရခဲ့ပါတယ္။ ပြဲအၿပီးမွာ က်မသူ႕ကို သြားၿပီး လက္ဆြဲႏွုတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီပြဲမွာ တျခားေက်ာင္းက ျမန္မာေက်ာင္းသားေလးေတြလည္း လာၾကည့္က်ပါတယ္။ သူတို႕လည္းက်မကို ေတြ႕ေရာ ျမန္မာျပည္လည္း ဒီလိုလုပ္ရင္ေကာင္းမယ္လို႕ေျပာလာတယ္။ က်မလဲ ဒီလိုမ်ိဳး ထပ္ထူခံစားမိတယ္ ေလ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ က်မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက တိုင္းရင္းသားမ်ိဳးႏြယ္စု အစိတ္ေသးေသးေလးေတြမ်ားတဲ့ ႏိုင္ငံေလ။ ဒီလိုပြဲမ်ိဳးလုပ္လိုက္ရင္ တအားကို ၾကည့္ေကာင္းမယ္။ ၿပီးေတာ့ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေလးေတြရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွုကို ထိန္းသိမ္းရာလည္း ေရာက္တယ္ေလ။

ဖိလစ္ပိုင္မွာ၂၁ ရက္ေန႕ညဟာ က်မအတြက္ အမွတ္ရစရာ မေမ့ႏိုင္ေသာ ေန႕တစ္ေန႕ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဖိလစ္ပိုင္က indigenous နဲ႕ cartwheel foundation အဖြဲ႕အတြက္လည္း က်မအမ်ားႀကီး ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ မိပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ အကြက္က်က် ဖန္တီးမွုနဲ႕ စီစဥ္ညႊန္ၾကားႏိုင္မွုတို႕ကို မ်ားစြာေလးစားမိတယ္။ ေနာက္ေနာင္ လည္း ဒီထက္ဆထက္ထမ္းပိုးမ်ားစြာ ေဆာင္ရြက္ၿပီး ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ ၾကားႏိုင္ပါေစ။

ဒီေကဘီေအတစ္ဦး၏ ရင္ဖြင့္ခံစားမွု

2009-06-27T02:08:00.000-07:00

မွတ္ခ်က္။ forward mail ကရလာလို႔ ဒီမွာတင္ျဖစ္သြားတယ္။ ကရင္တစ္မ်ိဳးသားလံုး တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ပိုမိုနားလည္မွုမ်ားႏွင့္အတူ အနာဂတ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ဖို႔ရန္အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး တင္ျပလိုက္ရတာပါ။ ကရင္တစ္မ်ိဳးသားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၿပီး မြန္းၾကပ္ျခင္းအေပါင္းမွ ကင္းေ၀းႏိုင္ႀကပါေစ။

dkba cry-out

Myanmar News

2009-06-26T04:16:00.000-07:00

mr yettaw news from myanmar light newspaper

Human Rights School in Korea

2009-06-22T03:21:00.000-07:00

The May 18 Memorial Foundation Accepts Application for

2009 Gwangju Asian Human Rights Folk School

“I recognized that the power of small individuals could forge and unite in solidarity to bring about the constructive change to the world. Eventually, Gwangju Asian Human Rights Folk School (GAHRFS) was a true moral blessing and encouragement to me” a reflection made by Ms. Ratchada Arpornsilp, participant from Thailand 2007.

The May 18 Memorial Foundation is now accepting applications for the 2009 Gwangju Asian Human Rights Folk School. This year, the application is being made more competitive to screen the number of applications. The emphasis is organizational partnership, so applicants endorsed by their organization will be given priority. Since the foundation will not be able to provide multiple translations, English language will be the medium for exchange.

The GAHRFS aims to contribute to the development of democracy and human rights throughout Asia. Twenty (20) participants will be selected from among applicants from all over Asia who have been working for human rights, peace and democracy. They will be given an opportunity to learn and experience the history and development process of human rights and democracy in Korea(S). The folk school will also serve as an opportunity for participants to exchange and network with other human rights activists.

One of the perks of attending the Folk School is the opportunity to be endorsed for a scholarship. For the last 3 years the foundation has been supporting scholars at Sungkonghoe University studying for their Master of Arts in Inter-Asia NGO Studies (MAINS). They were chosen and selected by the folk school committee based on their active participation and performance during the folk school.

Interested applicants should download the attached form. Applicants are advised to read carefully the guidelines and the rules in order for their application to be considered. The foundation will only accept and consider applicants who will properly comply with the set guidelines and rules.

Useful Information

This year the foundation will accept 20 applicants:

Junior Staff 8 (with 2-5 years experience)

Middle Management/Advisory 8 (with 5-15 years experience)

Senior/Director 4 (with more than 15 years experience)

Applicants should ensure that they have no potential visa problems. If an applicant is denied entry to Korea because of personal history which they did not disclose to the May 18 Memorial Foundation, the foundation will absolutely not cover their travel expenses. This is the applicant’s responsibility.

If an applicant later decides not to come to the folk school (cancels their application) after they have been selected, the May Memorial Foundation will not accept any applications from their organization for three years.

The May 18 Memorial Foundation will cover the following expenses:

l Visa fees

l International airfare to Korea

l Transportation in Korea

l NOTE: Internal airfares (in your country) will be covered if you can prove that the flight is necessary

The following expenses will NOT be covered:

l Internal transportation in your country (for example, to the airport or to the embassy)

l Official fees other than visa fees (for example, travel tax)

The selection committee may change your status if they believe you have entered under the wrong category (for example, if you apply as a senior but have less than 15 years experience).

We look forward to your application!

Kind regards

Subash Adhikari
Chloe Simons

International Officers
Culture and Solidarity Team

Addresses:
The May 18 Memorial Foundation
5.18 Memorial Culture Hall
Seo-Gu, Sangmudong 1268
Postcode 502-260
Gwangju, Republic of Korea
Phone: +82 62 456 0518
Fax. +82 62 456 0519
Email: 518org@gmail.com
Website : eng.518.org
Blog: 518solidarity.blogspot.com
518interns.blogspot.com
518folkschool.blogspot.com
themay18.wordpress.com

--
Zaw Moe Aung
177-126 (2 F) Wonmi 2Dong
Wonmi Ku, Puchoen Shi
Kyoungki Do. (420-112)
Republic of Korea
82 10 8894 4770

ေအာက္မွာ application form ရွိတယ္။ စိတ္၀င္စားသူတိုင္း ေလ်ာက္ထားႏိုင္တယ္။

application form 2009 folk school-ext

ကမၻာ့ ဆိုးရြားယုတ္မာ ရက္စက္ဆံုး မုဒိမ္းမႈႏွင့္ လူကုန္ကူးမႈဒဏ္ကို ျမန္မာႏွင့္ မြန္မေလးမ်ား ခံစားေနရ

2009-06-21T22:16:00.000-07:00

ကမၻာ့ ဆိုးရြားယုတ္မာ ရက္စက္ဆံုး မုဒိမ္းမႈႏွင့္ လူကုန္ကူးမႈဒဏ္ကို ျမန္မာႏွင့္ မြန္မေလးမ်ား ခံစားေနရ

၇ရက္ ဇူလိုင္ ၂၀၀၇ မနက္၃နာရီမွာ ပင္လယ္စာ စက္ရံုမွ အခ်ိန္ပို အလုပ္ ဆင္းၿပီး အတူတူ ျပန္လာတဲ့ ျမန္မာ မိန္းကေလး ၅ေယာက္ကို ေဒသခံ ရဲကပါ မႏိုင္လို႕ လက္ေလွ်ာ့ထားရတဲ့ ထိုင္းမာဖီယား ဂိုဏ္း၀င္ ၁၀ ေယာက္ က လိုက္လံ ဖမ္းဆီး ရာမွာ ၄ေယာက္ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ သြားၿပီး အလုပ္သမားလက္မွတ္ တရား၀င္ လက္ ၀ယ္ရွိသူ အသက္ ၂၂ႏွစ္ အရြယ္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ အဖမ္းခံ ခဲ့ရပါတယ္။ သူမကို ဖမ္း မိရာ လယ္ကြင္း ထဲမွာပင္ အဓမျပဳက်င့္ ခဲ့ၾကၿပီး ေနာက္ သူတို႕ဂိုဏ္း တည္ရွိရာ တိုက္သို႕ ေခၚေဆာင္ သြားကာ က်န္ဂိုဏ္သား ေလးေယာက္ က ထပ္မံ ေစာ္ကားၾကျပန္သည္။

သူမသည္ ၈ရက္ ဇူလိုင္တြင္ အားကုန္ ႀကိဳးစားၿပီး ၄ထပ္တိုက္ေပၚမွ ခုန္ခ်ၿပီး ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ လာခဲ့ရာ မဟာခ်ိဳင္ ခရိုင္ရွိ ဇီ၀ိခ်ိဳင္ေဆးရံုတြင္ တက္ေရာက္ ေဆးကုသ ခံေနခဲ့ရသည္။ သူမကို ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္ခဲ့ရာ တိုက္ ခန္း တြင္ မိန္းကေလး အေယာက္ ၂၀ ခန္႕လည္း ဖမ္းဆီးခံ ထားရ ေၾကာင္း၊ သူမအဖမ္းခံ ထားရခ်ိန္ တိုေတာင္း ေသာေၾကာင့္ ၊ ထိုမိန္းကေလးမ်ား မည္သည့္လူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္သည္ကို မသိခဲ့ေသာ္လည္း အမ်ားစုမွာ မြန္ႏွင့္ ျမန္မာမေလးမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထိုမိန္းကေလးမ်ား အားလံုးကို အ၀တ္ဆင္ မေပးထားေၾကာင္း၊ ထိုမိန္း ကေလးမ်ားႏွင့္ သူမကို လိင္စိတ္ၾကြေဆးမ်ား အတင္း တိုက္ေကၽြးၿပီး လူမဆန္စြာ အႏိုင္က်င့္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အႏိုင္ က်င့္ရင္းလည္း နင္တို႕ ေခြးမေတြ ငါတို႕က နင္တို႕ မြန္နဲ႕ ျမန္မာေတြကို ေခြးေလာက္ပဲ သေဘာထားတယ္ စသည္ျဖင့္ ရိုင္းစိုင္းလြန္းစြာ ေျပာဆို ၾကိမ္းေမာင္း ခဲ့ေၾကာင္း၊ နင္ တို႕ကို ေလ့က်င့္ေပးၿပီးရင္ ေလွေတြဆီ ေရာင္းစားမွာ ဟုလည္း ေျပာခဲ့ေသးေၾကာင္း ရဲသို႕အေၾကာင္း ၾကား ခဲ့ေသာ္လည္း မည္သည့္ အေရးယူမႈမွ မျပဳလုပ္ ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းၾကား သိရပါသည္။

မဟာခ်ိဳင္ေဒသသည္ ပင္လယ္စာ ထုပ္ပိုးျပင္ဆင္ေသာ စက္ရံုမ်ား ထြန္း ကား ၿပီး စက္ရံုပိုင္ရွင္ သူေဌးမ်ား သည္ ကိုယ္ပိုင္ ငါးဖမ္း စက္ေလွ မ်ားလည္း ရွိေလ့ရွိၾကၿပီး ငါးခိုးဖမ္းေလွလည္း မ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္ေလ့ရွိၾကသည္။ ထပ္မံ စံုစမ္းခ်က္မ်ားအရ ထိုမိန္းကေလးမ်ားကို ပင္လယ္တြင္း ငါးဖမ္းစက္ေလွမ်ားတြင္ ေလွသားမ်ား ပိုမို အလုပ္လုပ္ ခ်င္ေစရန္ ေပ်ာ္ပါးရန္ အျပီး ေရာင္းစား ေပးေလ့ရွိၿပီး ထို ေလွ သား မ်ားကလည္း စိတ္တိုင္းက် ေပ်ာ္ပါးၿပီးေသာအခါ ၀န္ေဆာင္မႈ မေပးႏိုင္ ေတာ့ေသာ ထို မိန္းက ေလး မ်ားကို ကိစၥ လက္စေဖ်ာက္ ပင္လယ္တြင္း ပစ္ခ်ခဲ့ ေလ့ရွိ ေၾကာင္း၊ အဆိုပါ လူမဆန္ ေသာ အၾကမ္းဖက္ လူ ကုန္ကူးမႈ တြင္ ထိုင္း ရဲမ်ား ကိုယ္တိုင္ တရားမ၀င္ ပါ၀င္ ပတ္သက္ ေနေၾကာင္း သိရွိ ရသျဖင့္ မခံမရပ္ႏိုင္ ျဖစ္ၿပီး ထိုကိစၥမ်ားကို အဓိကထား ကူညီေသာ Pavena foundation သို႕ အေၾကာင္းၾကားျခင္း၊ ထိုင္းစစ္ေထာက္လွမ္းေရးသို႕ တိုင္ၾကားျခင္း၊ ထိုင္းႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးဌာန သို႕ တိုင္ၾကားျခင္း၊ ထိုင္း လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး ရဲဌာနသို႕ တိုင္ၾကားျခင္း အစရွိသည္ တို႕ကို ဆက္ တိုက္ ေဆာင္ရြက္ရာ အေရးယူမႈ စတင္ခဲ့ပါသည္။ လူဆိုးမ်ား ထြက္မေျပး ႏိုင္ရန္ ၊ ထိုမာဖီးယားဂိုဏ္း တည္ရွိရာ ဌာနခ်ဳပ္ကို ရဲမ်ားက ၀န္းရံထား ေန စဥ္ ဘီဘီစီ သတင္း ဌာနမွ သတင္း ေၾကညာ ခဲ့သျဖင့္ ဓားစာခံ ထိုမိန္းက ေလး မ်ား၏ အသက္ အႏၲရာယ္ စိုးရိမ္ရမႈ အတြက္ေရာ၊ မာဖီးယား ဂိုဏ္း ခ်ဳပ္နဲ႕ ဂိုဏ္းသားမ်ားကို ထြက္ေျပးခြင့္ ရေအာင္ သတင္းေပးသလို ျဖစ္ခဲ့ သည့္ အတြက္ ေၾကာင့္ပါ သက္ဆိုင္ ရာ လႈပ္ရွားသူမ်ား က အလြန္စိတ္ ဆိုး ေနခဲ့ၾက ပါသည္။

ထို႕ျပင္ နာမည္သာလိုခ်င္ၿပီး ေခါင္းေရွာင္တတ္ေသာ တာ၀န္ရွိသူမ်ား ေၾကာင့္ ဇူလိုင္ ၁၃ရက္ ထိ ထို မာဖီးယား ဂိုဏ္းကို သူစီးႏိုး ငါစီးႏိုး ႏွင့္ ၀င္မဖမ္းရဲဘဲ ျဖစ္ေနရာ မေနႏိုင္ေသာ ျမန္မာအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ဂိုဏ္း၀င္ ၃ေယာက္ကို လိုက္လံဖမ္းဆီးရာ ထို၃ေယာက္ကို ေဒသခံရဲတစ္ဦး၏ ေန အိမ္ေဟာင္းအတြင္း တြင္ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ၿပီး ထိုအေရးကို လိုက္လံေဖာ္ထုတ္ ကူညီသူ ျမန္မာတစ္ဦး၏ ေနအိမ္ကိုေဖာက္ထြင္း ခံခဲ့ရၿပီး ေနာက္တစ္ဦး၏ ေခၽြးမျဖစ္သူ အသတ္ခံခဲ့ရပါသည္။

ေဖာက္ထြင္းသူသည္ တအိမ္လံုး အ ေျပာင္ သိမ္းသြားရာ လက္ကိုင္ဖုန္းပါ ပါသြားၿပီး ထိုလက္ကိုင္ဖုန္း နံပါတ္ ကို ဆက္သြယ္ရာတြင္ ေဖာက္တာငါပဲ.. ဘာလုပ္ခ်င္လဲ.. ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ စသည္ျဖင့္ ျပန္လွန္ ျခိမ္းေျခာက္ သြားေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။ ထို႕ျပင္ ဆက္ေၾကးေငြ ေပးထားေသာေၾကာင့္ ဖမ္းရိုးမရွိေသာ နယ္တြင္ လက္ မွတ္ မရွိဘဲ တရားမ၀င္အလုပ္လုပ္သူမ်ားကို ဖမ္းသည္ ဟုဆိုကာ အိမ္ခန္းမ်ားအတြင္း ဓာတ္ေငြ႕သံုး ၿပီး အတင္းဖမ္းဆီးမႈကို ထူးျခား တိုက္ဆိုင္ စြာ ပထမဆံုး ဖမ္းဆီးမႈ ျပဳခဲ့ရာ တမင္ လက္စားေခ် ဖမ္းဆီးျခင္းဟု ျမန္မာမ်ားက သတ္မွတ္ အခဲမေၾက ျဖစ္ေနၾကပါသည္။

ထို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာ့အေရး ေဆာင္ရြက္သူမ်ားက ေနာက္ဆံုး ၾကိဳးစားသည့္ အေနျဖင့္ Pavena foundation သို႕ဆက္သြယ္တိုင္ၾကားခဲ့ရာ ထိုအသင္း မွ တည္ေထာင္သူ ကိုယ္တိုင္ ထိုင္းရဲခ်ဳပ္သို႕ တိုက္ရိုက္စာတင္အေရး ယူမႈ ျပဳလုပ္ေပးျခင္း၊ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ တုိင္ၾကားသူ ျမန္မာမိန္းကေလး ကိုလည္း အႏၲရာယ္ ကင္းေစရန္ ေခၚယူေစာင့္ေရွာက္ေပးထားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအသင္းရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ မာဖီးယား ဂိုဏ္းသား ၄ ေယာက္ကို ထပ္မံဖမ္းဆီးရမိခဲ့ေၾကာင္း ေနာက္ထပ္လည္း လိုက္လံဖမ္းဆီးမႈမ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ျပဳလုပ္ေပးေနေၾကာင္း ရုပ္ျမင္သံ ၾကား မွ ထုတ္လႊင့္ေၾကညာခဲ့ရာ သတင္းၾကားသိရသျဖင့္ ပါဗီးနား အသင္းႀကီးကို လြန္စြာ ေက်းဇူး တင္ဖြယ္ရွိေလသည္။

သို႕ေသာ္ ေစ့စပ္ေသခ်ာလိုသူ ျမန္မာပညာတတ္ အလုပ္သမားမ်ားက ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ဆက္လက္ စံုစမ္းရာ ထိုအဖမ္းခံထားရေသာ ၄ေယာက္မွာ ထိုးေကၽြးခံ ဘာအဆင့္မွ မရွိေသာ သူမ်ားျဖစ္ၿပီး ထို မာဖီးယားဂိုဏ္းတြင္ အမွန္တကယ္ ထိပ္ပိုင္းမွ လူမ်ားမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ထိုေဒသရွိထိပ္တန္းအာဏာပိုင္ မ်ား ျဖစ္ေနၿပီး ထိုဂိုဏ္းသည္ အေတာ္ကို အင္အားႀကီးမား သည္ကို ေတြ႕၇ေလသည္။ ထိုမွ်မကေသး ဘဲ မိန္းကေလးတစ္ဦး ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ ခဲ့ရာ တိုက္ခန္းတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့သူ မိန္းကေလး ၂၀ ေယာက္ မွာ လံုး၀ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ၿပီး က်န္ မာဖီးယားဂိုဏ္း သားမ်ား ကိုလည္း ရွာမေတြ႕ေတာ့ေပ။ ဖမ္းမိသူ ၄ေယာက္မွလည္း သူတို႕ေလးေယာက္သာ ထိုမိန္းကေလးကို ဖမ္းသည္ဟု ၀န္ခံၿပီး အမႈမွန္ ကို ကြယ္၀ွက္ ေသးသိမ္ေစခဲ့သည္။ လာမည့္ ဇူလိုင္ ၁၄ရက္ ္ေန႕တြင္ အဆိုပါ ေလးေယာက္ကို ရံုးထုတ္မည္ ျဖစ္ရာ ထိုင္းမ်ား၏ ကူညီမႈသည္ ႏိုင္ငံေရး အျမတ္ထုတ္ရန္ သက္သက္သာ ျဖစ္ၿပီး အမႈမွန္ကို ေသးသိမ္ ကြယ္၀ွက္ သလို ျဖစ္ေနခဲ့ေလသည္။

ပင္လယ္စာ လုပ္ငန္းသည္ ထိုင္း ႏိုင္ငံ၏ အဓိက ႏိုင္ငံျခားပို႕ကုန္ ျဖစ္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ျပည္တြင္း ထုတ္ကုန္ကို ေဒၚလာ သန္းေထာင္ခ်ီ ေထာက္ပံ့ေနေသာ လုပ္ငန္းျဖစ္ရာ ထို လုပ္ငန္းအတြက္ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားကို သည္လို လူမဆန္လြန္းစြာ အသံုးခ်ၿပီး ေလွသမားမ်ားကို ေပ်ာ္ေတာ္ ဆက္ေစၿပီး သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရ ကိုယ္တိုင္က တိုင္ၾကားမႈကို ဂရုမျပဳဘဲ သည္လို မသိခ်င္ ဟန္ေဆာင္ကာ ဖံုးဖိမႈကို ကန္႕ကြက္သည့္ အေနျဖင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားကို တြန္းအား ေပးရန္ အတြက္ သက္ဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားသူ မ်ား၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ လည္းေကာင္း ျမန္မာ့လူမ်ိဳးေရးကို စိတ္၀င္စား စာနာေသာ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ားမွ လည္းေကာင္း online petition မ်ားကို ျပင္ဆင္ကန္႕ကြက္ တြန္းအားေပးေတာင္းဆို ေပးၾကပါရန္ ပန္ၾကားအပ္ ပါသည္။

စာၾကြင္း။ ။ ဒီလို လူမဆန္မွဳမ်ိဳးကို ျမန္မာ အမ်ိဳးသား တစ္ေယာက္အေန နဲ႔သာမက ဘယ္ရွဳေထာင့္ ကပဲၾကည့္ၾကည့္ အရမ္းကို စက္ဆုပ္ရြံရွာ ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ ထိုင္းလူမ်ိဳးေတြက ျမန္မာဆိုရင္သူတို႕ရင္ထဲမွာ ညွိဳးရမွာလို႔တရားေသတြက္ထားတာဟာ မေကာင္းပါဘူး ထိုင္းအာဏာပိုင္ ေတြရဲ့ မူးစိမတ္စိ ေလာက္ မက္ေမာမွဳေၾကာင့္ ၾကားထဲက ဓားစာခံ ျဖစ္တဲ့ တို႔ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာပါတယ္ မိမိတတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္ကတတ္အားသမွ် ကူညီေပးပါ့မယ္ အေပါင္းအသင္းမ်ားလည္း အခုခ်ိန္ေလာက္ဆို ဖတ္ၿပီးၾကေရာေပါ့ တတ္အားသမွ်ေလး fordward လုပ္ေပးၾကပါ

ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္။

ႏွမသားခ်င္း စာနာသူမ်ားဒီ mail ကို နီးစပ္ရာ ျမန္ျမန္ ေလး fordward လုပ္ေပးၾကပါ။

မွတ္ခ်က္။ ဒါလည္း forward mail ေလးပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်မတို႕ျမန္မာျပည္သားတေယာက္အေနနဲ႕ သိသင့္ တယ္ထင္လို႕ ၿပီးေတာ့ တိုင္းတပါးေရာက္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ႕ ဘ၀ကို ပိုမိုစာနာနားလည္ႏိုင္ေစဖို႕အတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ဒီမွာတင္လိုက္တာပါ။

Letter to Karen around the world

2009-06-15T07:03:00.000-07:00

letter to karen a round the world

Publish at Scribd or explore others:

2009 English-Myanmar Calendar

2009-06-11T09:53:00.000-07:00

2009 english-myanmar calendar_classic poems

Publish at Scribd or explore others: Fiction Non-fiction language magazine

KNU Statement

2009-06-10T09:56:00.000-07:00

knu statement regarding dkba in burmese _8-6-09_

Publish at Scribd or explore others: health usa

Karen Womenhood

2009-06-09T07:53:00.000-07:00

"Her office there to rear, to teach,
Becoming as is meet and fit
A link among the days, to knit
The generations each with each."

Tennyson.

IT has truly been said "The hand that rocks the cradle rules the world." A country or nation which disregards its womanhood could never be counted truly great; whereas a nation that respects its womanhood has invariably proved itself superior to other nations. It is said that at the height of the glory of Rome, the class of people that wielded great power were the Greek women who had the care of Roman homes as well as that of the children, in their education and up-bringing. The Greek women so unostentatiously did their work that the public at large were not aware of it. Karen women, with their simple ways, their gentle and modest manner, have won the respect and admiration not only of their own people but also of the people of other nationalities who have known and observed them.

Co-education has been a great success among the Karens. It has been proved to be such for the past fifty years or more. At a meeting of a well-educated and talented group of Burmans, a Burmese lady made the following remark: "I have attended a Christian Karen co-educational school as well as a Burmese Girl's school, and my candid opinion is that co-education among the Karens will always be a success, while among the Burmese it always is bound to be a failure. There is something in the nature of the Burmese boys and girls that will never be compatible with co-education. I am Burmese and am fully aware of what I have siad."

In educational as well as in religious matters Karen women have taken a prominent part. They love English music, and have the ability to learn, with facility, simple as well as difficult music. On the 10th March, 1927, the Bassein-Myaungmya Karen Women's Association held a meeting at Bassein. The Christian women of Bassein-Myaungmya and other districts were present. It was the fiftieth anniversary of the Association and the munber of women present was estimated to be about four thousand. The programme consisted of a musical concert and several addresses of welcome by wives of prominent pastors and elders. Their speeches were thrilling and inspiring. The musical entertainment was very enjoyable, and the catering was efficciently conducted in spite of the large number of guests. One woman proudly declared that they had not in vain striven to show the people that man's aid was not absolutely essential to women. General acquiescence was given to her statement because her boast had been amply justified.

Karen girls are homely and motherly, and thus European ladies highly appreciate them as baby nurses and housekeepers. Being patient and gentle, they make efficient sick-nurses and midwives whose services are highly appreciated by the Burmese as well as other nationalities. Those who in their illness have entrusted their lives to the care of these nurses have always thought of them with gratitude. While they are a great asset to the nation, Karen nurses present some really difficult problems. Some of them are mere girls - unsophisticated as to the ways of this world. They are simple and uninitiated in the evils of the world. Some years have elapsed since Karen girls first took up this profession of a nurse. Each succeeding year sees an increase in the number of applications for joining the hospitals-Dufferin and General-and now nursing has become a fashionable rage. Girls hailing from all classes have become nurses, and I am certain that in Burma there are more nurses to be found among the Karen than in any other single race of the country. We cannot stem the tide, but we should see that every provision is made for their protection.

It is gratifying to note that at Rangoon there is a Burmese and Karen branch of the Y.W.C.A which attempts to bring the nurses together and provides for their physical and religious needs. It was started and led well on its way by Mrs. Nellie Yaba-Min, and is now in the charge of Tharamu Naw E Kyaing, of Rangoon. A nurse's remuneration is good, but the hardship that she is called upon to endure! A doctor diagnoses his case, writes a prescription and then leaves the patient to the long-suffering nurse, who has to satisfy every little need of the patient-no matter how fastidious such may be. Members of so noble a profession are deserving of respect and kindness to make their hard lot easier both physically and morally. Temptations beset them on all sides, and only the initiated are aware of the nature of the evils.

Westerners have frequently associated Burma with her "delightful women." I do not pretend to include Karen women in this category. They are usually too timid or unobtrusive to attract notice. But, however unostentatious they may appear in a gaily plumaged throng of Burmese women, in their own homes they are the delight of their children. There are at present a number of Karen woman graduates, and the number is steadily increasing. A photograph showing Judson College with its faculty members and Karen college boys and girls appears facing page 54.

Karen women are generally hardy-possessing an enviable physique. In the districts women have been as successful in cultivation as the men. They plough, sow and reap with comparative ease, and a farmer's life is not too strenuous for them. Though timid and shy in society, Karen women have displayed wonderful courage in the face of real danger. At a certain village a Karen woman whose house was raided by a number of dacoits stood behind the door, armed with a dah, and hacked at the intruders one by one as they made their exit. This feat-worthy of an Ali Baba,--was performed single-handed by a Karen woman!

Many Karen girls have chosen teaching as their vocation in life. The life of a school teacher is a very trying one. Our Karen women have contributed a great deal towards educational progress in Karendom. In music they teach the village children the rudiments of the tonic-sol-fa system--preparing them for the larger city schools. Some people have remarked favourably on the muscal tendency of Karens in general. We dare not, as yet, hope for a Patti, a Melba, or a Clara Butt, but then our nation is not yet sufficiently westernised.

In a Karen family the husband and wife are on an equal footing. They strive to aid each other--the husband is not the sole arbiter of domestic disputes. The wife is a partner:

"Yet child-simple, undefiled,
Frank, obedient----waiting
On the turnings of your will."

Our women may not yet have attained the ideal of womanhood as set forth by Ruskin in his book Sesame and Lilies, but it is our fervent hope that they are making effective strides towards it. Adam echoes our sentiments when he say:

"God! I render back
Strong benediction and perpetual praise
. . . . . . . .
That Thou, in striking my benumbed hands
. . . . . . . .
Has left this well-beloved Eve, this life
Within life, this best gift between their palms,
In graclous compensation!"

Reference: Dr. San C.Po, C.B.E., Burma and the Karens, Chapter VIII, pg 54-57, 1928

Karen New Year 2007 in the Philippines

2009-06-07T03:48:00.000-07:00

Make video montages at www.OneTrueMedia.com

Karen New Year 2008 in the Philippines

2009-06-06T23:25:00.000-07:00

Photo and video editing at www.OneTrueMedia.com

ဗမာ့ တန္ဖိုး

2009-06-05T21:03:00.000-07:00

မေန႔က အြန္လိုင္းေပၚမွာ မေလး႐ွားက မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေတြ႔လို႔ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္။ဘယ္ေစ်း ေပါက္ေနလဲ ဟုေမးၾကည့္ရာ ေရာင္းေစ်း ၃၀၀၊ ျပန္တက္ ၂၂၀၀၀၊ တစ္ဆင့္ျပန္ေရာင္း ၄၀၀၀၀ လို႔ ဆိုပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေျပာေနၾကတာ ကုန္ပစၥည္း ေစ်းႏႈန္းမဟုတ္ပါ။ မေလး႐ွား ႏွင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံမွာ႐ွိတဲ့ လူကုန္ကူးမႈ ေစ်း ကြက္ (Market of Human Trafficking) မွာ ဗမာတစ္ေယာက္ ရဲ႕တန္ဖိုး (တစ္နည္းအားျဖင့္) ဗမာတစ္ ေယာက္၏ ေပါက္ေစ်းျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြမွာ လူပြဲစားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါ။ သူက မေလး႐ွား ႏုိင္ငံတြင္ ေနလာခဲ့သည္မွာ ၁၃ႏွစ္ေက်ာ္ ၿပီ။ မေလးစကားကိုလည္း ေကာင္းေကာင္းေျပာႏိုင္သည္။ သူႏွင့္ က်ေနာ္ ကြာလာလမ္ပူ႐ွိ လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္စဥ္ကသိကၽြမ္းခဲ့ၾကသည္။ ထိုစဥ္က သူလုပ္ေနေသာ အလုပ္ အလံုးစံုကို က်ေနာ္မသိခဲ့ပါ။
ေနာင္အခါ က်ေနာ္ ေနစရာ အခက္အခဲျဖစ္ေသာအခါတြင္ သူ႔အိမ္တြင္လုိက္ေနမွ သူလုပ္ေနသည့္အလုပ္ကို ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ရသည္။

(ဤေနရာတြင္ မေလး႐ွား ႏုိင္ငံရွိ တရားမ၀င္ ဗမာအလုပ္သမားမ်ားအေၾကာင္းကို အက်ယ္တ၀င့္ေရးမေနေတာ့ ပါ။ သတင္းဌာန အေတာ္မ်ား မ်ားတြင္ အျခားသူမ်ားလည္း ေရးႏွင့္ခဲ့ၿပီးေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။)

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြသည္ မေလး႐ွားရွိ သူႏွင့္ နီးစပ္ေသာ တရားမ၀င္အလုပ္သမားမ်ား (သို႔မဟုတ္) အျခားအလုပ္ သမား တစ္ေယာက္ေယာက္ အလုပ္မရွိလွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ရဲအဖမ္းခံရလွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူေ႒း ညစ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း လိုက္လံၿပီး ေျဖ႐ွင္းေပးပါသည္။ အကယ္၍ အလုပ္သမားတစ္ဦးဦး ေထာင္က်၍ ထိုင္းနယ္စပ္႐ွိ ပြဲစားမ်ားထံ ေရာင္းစားခံရေသာအခါ၊ ထိုအလုပ္သမားက ဗမာျပည္သို႔ မျပန္ဘဲ ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္ လာခ်င္ေသာအခါ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြက သူတတ္စြမ္းသ၍ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးသည့္ အလုပ္ကို လုပ္ပါ သည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆိုရပါမူ Volunteer အလုပ္ဟု ဆိုရမည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ့္အိပ္ထဲက စိုက္ကုန္ရ သည္မ်ားလည္း ႐ွိသည္။

မေလး႐ွားႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္အဖမ္း ခံရသည္ဆိုပါစို႔။ ပထမဦးစြာ ရဲက ထိုအလုပ္ သမားအား ရဲစခန္းတြင္ ထြက္ဆိုခ်က္ေပးရန္ ေမးခြန္းမ်ား စစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္းခံရမည္။ အကယ္၍ တရား႐ံုး တင္၍ စြပ္စြဲစစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္းခံခဲ့ရလွ်င္၊ အဆိုပါ အလုပ္သမားထြက္ဆိုသည့္အရာမ်ားကို သက္ေသအျဖစ္ ယူဆႏုိင္သည္။ အကယ္၍ ထိုအလုပ္သမား အား ရဲက ရက္ေပါင္း (၁၄) ရက္ထက္ ေက်ာ္ၿပီး ခ်ဳပ္ထားလိုပါက၊ သူတို႔သည္ တရား႐ံုး (ေအာက္႐ံုး႐ွိ) တရားသူႀကီးထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူရပါမည္။ ရဲစခန္းတြင္ ထိမ္းသိမ္းခံေနရစဥ္ အတြင္းထိုအလုပ္သမားအတြက္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခသံုးခုမွာ (ေငြေၾကးႏွင့္ေျဖရွင္း၍ရလွ်င္) ရဲက လႊတ္ေပးမည္၊ ဒုတိယ တစ္ခုမွာ (ေငြေၾကးႏွင့္ ေျဖ႐ွင္း၍ မရလွ်င္) တရား႐ံုးတင္၍ စစ္ေဆးမည္။ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုမွာ လ၀ကထိန္းသိမ္း ေရးစခန္း (immigration camp) ထဲသို႔ ပို႔မည္။

အကယ္၍ တရားမ၀င္အလုပ္သမား တစ္ဦးအား ႐ံုးတင္စစ္ေဆးခဲ့ေသာ္……..

တရား႐ံုး (ေအာက္႐ံုး၌) UNHCR (သို႔) လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုခုသို႔ အေၾကာင္းၾကားရမည္။ (မွတ္ခ်က္။ ။ ျမန္မာသံ႐ံုးမပါ။) UNHCR ႏွင့္ အဖမ္းဆီးခံရသူ၏ အသိမိတ္ေဆြအသိုင္းအ၀ိုင္းကို ဆက္သြယ္၍ မရခဲ့လွ်င္ ေအာက္တရားသူႀကီး႐ံုးအား UNHCR႐ံုးသို႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ရန္ ခြင့္ေတာင္းရမည္။ မိမိအား ကူညီေပးမည့္ ေရွ႕ေန တစ္ဦးဦးကို ဥပေဒအက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ႒ာနတြင္ အကူအညီေတာင္းခံမည္။ မေလးဘာသာစကားကို နားမ လည္လွ်င္ စကားျပန္ တစ္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းခံမည္။ မိမိသည္ မိသားစုကို ၾကည့္႐ႈသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေငြေၾကးအခက္အခဲ ႏွင့္ က်န္းမာေရးအေျခအေနမ်ားကို တရားသူႀကီးထံေျပာျပရမည္။ မိမိ၏ ရပိုင္ခြင့္ႏွင့္အခြင့္ အေရး ကို ကာကြယ္ရန္ တရားသူႀကီးတြင္ တာ၀န္႐ွိသည္ဆိုသည္ကို သိထားရမည္။ အကယ္၍ တရား႐ံုးက မိမိသည္ လူ၀င္မႈႀကီးႀကပ္ေရး ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္ေၾကာင္း စြပ္စြဲခံရလွ်င္ (မည္သည့္အေျခအေနျဖစ္ေနပါေစ) မွားပါသည္ ဟု (ထိုကဲ့သို႔ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေစသည့္ စကားျဖင့္) ၀န္မခံသင့္ပါ။ တရား႐ံုးတြင္ စြဲခ်က္တင္ ျခင္းခံရသည့္ အမႈနံပါတ္ႏွင့္ ျဖစ္ႏုိင္ပါက စြဲခ်က္မိတၱဴကို ေတာင္းယူရမည္။ ေနာက္ဆံုး စီရင္ခ်က္ ခ်မွတ္လွ်င္ ေထာင္ဒဏ္ (သို႔) ေငြဒဏ္ (သို႔) ႀကိမ္ဒဏ္ တစ္ခုခု ျဖစ္ႏုိင္သည္။ စီရင္ခ်က္ခ် မွတ္လွ်င္ စီရင္ခ်က္ကို အသနား ခံရမည္။ ႀကိမ္ဒဏ္မေပးရန္ေတာင္းဆိုရမည္။

အထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္မွာ မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ အဖမ္းအဆီးခံရသည့္ တရားမ၀င္ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ သိထားရမည့္အခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ စီရင္ခ်က္သည္ ေထာင္ဒဏ္ျဖစ္သည္ ဆိုပါစို႔။ ထိုအလုပ္သ မားသည္ ေထာင္ထဲတြင္ တစ္လ မွ ေလးလ ေလာက္အထိ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံရမည္။ ထိုအေတာအတြင္း ထို အလုပ္သမားအား ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားက ထိုင္းနယ္စပ္တြင္ သြားေရာက္စြန္႔ပစ္ခံရန္ လက္ခံႏိုင္၊ လက္မခံႏုိင္ ကို ေမးမည္။ ထိုအခါ ေထာင္တြင္းတြင္ အစာေရစာ ၀၀ လင္လင္ မစားရ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေထာင္ထဲရွိ
အျခား ႏုိင္ငံသားမ်ား (အင္ဒိုနီး႐ွား ႏွင့္ ဘဂၤလား ကုလားမ်ား) ၏ အႏုိင္က်င့္ ထိုးႀကိတ္ျခင္းကို မခံႏုိင္ၾက၍ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ စြန္႔ပစ္မည့္ အစီအစဥ္ကို လက္ခံၾက သည့္သူမ်ားသည္ ေရာင္းစားျခင္းကို ခံၾကရသည္။ တစ္ နည္းအားျဖင့္ ဆိုေသာ္ လူကုန္ကူးျခင္းကို ခံၾကရသည္။ စြန္႔ပစ္ဖို႔ လက္မခံသူမ်ားသည္ ေထာင္ထဲတြင္ UNHCR
မွ အရာရွိမ်ား လာေရာက္ ကယ္ထုတ္ႏုိင္မည့္ ေန႔ကို ေစာင့္ရင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေထာင္ထဲ၌ပင္ ဒုကၡဆက္လက္ ခံၾကရသည္။ ယခင္က UN မွ အရာရွိမ်ားက ေထာင္သားမ်ားကို လာေရာက္ၿပီး ကယ္တင္၊ ထုတ္ယူခြင့္ရွိေသာ္ လည္း၊ ယခုတြင္ UNHCR အား မေလးအာဏာပိုင္မ်ားက ေထာင္းတြင္းသို႔ သြားေရာက္လည္ပတ္ခြင့္ မေပး ေတာ့ပါ။ မိမိတြင္ ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႔မည့္သူရွိလွ်င္ အနည္းဆံုး တစ္လ တစ္ခါေတာ့ အူစို (ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ေလး စားၾကရသည္) ၾကရသည္။

ဗမာ ကၽြန္ သမိုင္းအစ

၁၉၉၅/၉၆ ေလာက္ကျဖစ္သည္။ မေလးရွား ႏုိင္ငံတြင္ ဗမာအလုပ္သမားမ်ား ဗီဇာသက္တမ္းေက်ာ္ၿပီး စတင္ ေနထုိင္စ ကာလ ကျဖစ္သည္။ မေလးအစိုးရက ဗမာႏုိင္ငံသားေတြ မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ ေနထိုင္ သည့္ ကိစၥႏွင့္ ပက္သက္၍ ဗမာအစိုးရကို ေဆြးေႏြးရာ၊ ဗမာအစိုးရက မေလးရွားႏုိင္ငံတြင္ တရားမ၀င္ အလုပ္ လုပ္ေနေသာ ဗမာမ်ားသည္ ဗမာျပည္တြင္းမွ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ေနေသာ ျပည္ေျပးမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဗမာ အစိုးရတြင္ တာ၀န္မရွိေၾကာင္း ျငင္းလိုက္သည့္အတြက္၊ ထိုအခ်ိန္ကစၿပီး မေလးရဲေတြက ဗမာေတြကို ဖမ္းမိသည့္အခါ ထိုင္း-မေလးရွား နယ္စပ္တြင္ သြားလႊင့္ပစ္ပါေတာ့သည္။ ၉၉/၂၀၀၀ ေလာက္က စၿပီး၊ မေလးရဲေတြက ဖမ္းမိတဲ့ ဗမာေတြကို ထိုင္းရဲလက္ထဲကို အပ္ပါသည္။ ထိုင္းရဲေတြက တစ္ဆင့္ ထိုဗမာ မ်ားကို ရေနာင္း ဘက္တြင္ သြားလႊင့္ပစ္ပါသည္။ တရားမ၀င္ ဗမာအလုပ္သမား စြန္႔ပစ္ေရးကိစၥႏွင့္ ပက္သက္ၿပီး မေလးအာဏာပုိင္မ်ား ႏွင့္ ထိုင္းအာဏာပိုင္တို႔အၾကား သေဘာထား တင္းမာမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္း
မေလးရဲေတြက ဗမာေတြကို ထုိင္းနယ္စပ္ကို သြားပစ္ပါသည္။ အဲဒီ ေနာက္ပုိင္း ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္းက စၿပီး မေလးရဲေတြက ဗမာေတြကို ထိုင္းနယ္စပ္ရွိ ပြဲစားေတြလက္ထဲကို ေရာင္းပါေတာ့သည္။ ထို အခ်ိန္မွ စၿပီး၊ ထိုင္း ႏွင့္ မေလး နယ္စပ္တို႔တြင္ လူကုန္ကူးမႈသည္ တစ္စတစ္ခု ႀကီးထြားလာကာ ဗမာကၽြန္ေရာင္း၀ယ္ေရး စနစ္ သည္လည္း အသက္၀င္လာခဲ့သည္။

မိမိအား ထိုင္း - မေလးရွား နယ္စပ္တြင္ စြန္႔ပစ္ရန္ သေဘာတူၾကသည့္သူမ်ားကို မေလးရဲက ထိုင္းနယ္စပ္တြင္ရွိ ေသာ ထိုင္း ပြဲစားမ်ားထံ မေလးရင္းဂစ္ ၃၀၀ ႏွင့္ ေရာင္းစားသည္။ ထို ထိုင္းပြဲစားမ်ား လက္ေအာက္တြင္ ဗမာ အပါအ၀င္၊ တိုင္းရင္းသား ပြဲစားမ်ားက ေ၀စား၊ မွ်စား စနစ္ျဖင့္ လူပြဲစားအလုပ္ကို လုပ္ၾကသည္။ ထိုပြဲစားမ်ား လက္ထဲသို႔ေရာက္သြားပါက ေရြးခ်ယ္ရန္ လမ္းႏွစ္လမ္းထဲမွ တစ္လမ္းကို ေရြးႏုိင္သည္။ ပထမ တစ္ခုမွာ ဗမာ ျပည္ကို ျပန္မလား၊ သို႔မဟုတ္၊ ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္မလား။ ဗမာျပည္သို႔ ျပန္မည္ဆိုလွ်င္ ပြဲစားလက္ထဲမွ မိမိအား ျပန္၀ယ္ရန္ ဗမာျပည္ရွိ မိမိ၏ မိသားစု (သို႔မဟုတ္) ေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ပြဲစားက အေၾကာင္းၾကားေပးမည္။ ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္မည္ဆိုလွ်င္ မိမိအား ပြဲစားလက္ထဲမွ ထိုင္းဘတ္ ၂၂၀၀၀ ႏွင့္ ၀ယ္ရန္ မေလးရွိ မိမိ၏ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးဦးအား ပြဲစားက ဆက္သြယ္ေပးမည္။ ပိုက္ဆံလႊဲရန္ ၄င္း၏ ဘဏ္စာရင္း နံပါတ္အားေပးလုိက္ မည္။ ၂၂၀၀၀ ရပါက ပြဲစားက မိမိအား အျခားပြဲစား တစ္ဦးဦးလက္သို႔ အပ္ကာ ကြာလာလမ္ပူ အထိအေရာက္ ပို႔ေပးမည္။ ယခင္က ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္လွ်င္ ထုိင္းဘတ္ ၁၅၀၀၀ ေပးရေသာ္လည္း၊ ယခုအခါ ဘတ္ ၂၂၀၀၀ အထိ ေပးၾကရေၾကာင္း၊ ေရာင္းစားခံခဲ့ၾကရေသာ ဗမာအလုပ္သမားမ်ား ထံမွ သိရသည္။ ထိုလမ္း ေၾကာင္း ႏွစ္ခု ထဲမွ တစ္ခုခုအား ေရြးခ်ယ္ရန္ ပြဲစားက ရက္အနည္းငယ္ အခ်ိန္ေပးမည္။ သို႔ေသာ္ မိမိအား ၄င္းလက္ထဲတြင္ ၾကာၾကာထားမည္မဟုတ္။ ရက္ အကန္႔အသက္ျဖင့္သာ။ ထိုရက္ေက်ာ္သြားပါက ထိုင္း
ႏုိင္ငံတြင္းရွိ ရာဘာၿခံတစ္ခုခု သို႔ ဗမာတစ္ေယာက္ ကို ကၽြန္အျဖစ္ ထိုင္းဘတ္ ၄၀၀၀၀ ျဖင့္ ေရာင္းစားမည္။

ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္မည့္သူမ်ားသည္ ေထာင္တြင္း၌ရွိေနစဥ္ကတည္းက မိမိအား စြန္႔ပစ္ရန္ သေဘာတူ ညီၿပီးေသာ္၊ မိမိမိတ္ေဆြမွ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေထာင္၀င္စာ လာေတြ႔ပါက မိမိအေနျဖင့္ မည္သည့္ေန႔၊ မည္သည့္ ရက္တြင္ မေလးနယ္စပ္သို႔စြန္႔ပစ္ (ေရာင္းစား) ခံရေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ပြဲစားလက္ထဲမွ မိမိအား
ျပန္၀ယ္ေပးပါရန္၊ မိမိမိတ္ေဆြတြင္ ေငြေၾကးအလံုအေလာက္မရွိပါက စုေပါင္း စပ္ေပါင္း ေခ်းငွားၿပီး မျဖစ္ျဖစ္ သည့္နည္းႏွင့္ ၀ယ္ေပးပါရန္ ေျပာရေတာ့သည္။ ထိုအခါ သူ႔အလွည့္၊ ကိုယ့္အလွည့္ ဆိုတာ ရွိသည့္အတြက္ ေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ေနေသာ (အဖမ္းဆီးမခံရေသးေသာ၊ မိမိတို႔လည္း တရားမ၀င္ အလုပ္လုပ္ေနၾကရေသာ) အလုပ္သမားမ်ားက စာနာေထာက္ထားစြာ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႕က ကူညီခ်င္ေသာ္လည္း
အလုပ္အကိုင္က အဆင္မေျပ (ယခု အခ်ိန္အခါမ်ိဳးသည္ အဆိုးဆံုးအေျခအေနျဖစ္ပါသည္)။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ေရာ္ဘာၿခံသို႔ ဘတ္ေလးေသာင္း ျဖင့္ ေရာင္းစားခံၾကရသည္။

ရာဘာၿခံသို႔ေရာက္ေသာ္ ထိုင္းသူေ႒းက မ်က္ႏွာသာမေပး။ ရာဘာၿခံမွ ထိုင္းအလုပ္သမားမ်ားက မေက်နပ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ (ေရာင္းစားျခင္းမခံရေသာ) သာမန္ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ ရာဘာၿခံတြင္ အလုပ္ ရပါက ထိုအေနရာတြင္ပင္ အလုပ္အကိုင္ အေျခတက်ျဖင့္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ လုပ္ကိုင္ႏုိင္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ ၀င္ေငြလည္းမွန္သည္။ ထိုအခါ အျခားသူမ်ားလည္း အလုပ္လာေလွ်ာက္ခ်င္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ရာဘာၿခံ တစ္ၿခံမွာ ရာဘာျခစ္သည့္ အလုပ္ရရန္မွာ မလြယ္ကူပါ။ အလုပ္ရလွ်င္လည္း ႏွစ္ ႏွင့္ခ်ီၿပီး စားေပဦးေတာ့။ ထိုအခါ ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္ ရာဘာၿခံမ်ား၌ ထိုင္းအလုပ္သမားမ်ားအၾကား၊ ဗမာ အလုပ္သမားမ်ားအၾကား၊ ထိုင္း ႏွင့္
ဗမာအလုပ္သမားမ်ားအၾကား ၿခံလုေသာ ျပႆနာ ႀကီးထြားလာသည္။ မိမိရာဘာ ျခစ္သည့္ ၿခံအတြင္း ရာဘာ ေစးခံသည့္ ခြက္ထဲ၌ ေသနတ္က်ည္တစ္ေတာင့္ လာထည့္ထားသည္ကို ေတြ႔ပါကေျပးေပေတာ့။ သို႔မဟုတ္ပါက မၾကာမီ အသတ္ခံရမည္။ ရာဘာၿခံ အလုပ္သမားမ်ားသည္ ရာဘာျခစ္ရန္ မနက္ ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီ ထၿပီး ျခစ္ၾက ရသည္။ ရာဘာေစး က ေအးသည့္အခ်ိန္တြင္ ထြက္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ မနက္ မိုးလင္းလွ်င္ ရာဘာေစးက သိပ္မထြက္ေတာ့။

မနက္ေစာေစာစီးစီး အလင္းေရာင္က မလာေသး။ မိမိတြင္ပါလာေသာ မွိန္ဖ်ဖ် မီးအိမ္ကေလးျဖင့္ တစ္ေယာက ္တစ္ေနရာတြင္ ေနရာခြဲၿပီး ရာဘာျခစ္ၾကရသည္။ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရ။ ထိုအ ခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ရာဘာၿခံတြင္း လူသတ္မႈ အျဖစ္မ်ားသည္။ မနက္မိုးလင္းေသာ္ မိမိအေဖာ္ ပါမလာ၍ ဟိုရွာ၊ သည္ရွာ၊
ရွာေတာ့မွ အေလာင္းကို ေခ်ာင္းစပ္၊ ေျမာင္းစပ္တြင္ သြားပစ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။

ၿပီးခဲ့သည့္ အေခါက္က က်ေနာ္ ထုိင္းႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္း၊ နာခြန္ဆီ ထမရတ္ခရိုင္၊ နာဘြန္ၿမိဳ႕က ဗမာအလုပ္သမား မ်ား ေနထုိင္ရာ ရာဘာေတာ သို႔ အလည္သြားခဲ့စဥ္က၊ က်ေနာ္ ထိုေနရာသို႔ မေရာက္မီ တစ္ပတ္အလိုတြင္ အလားတူ လူသတ္မႈတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုက်ေနာ္ႏွင့္ အတူေနခဲ့သူ ရာဘာၿခံအလုပ္သမားတစ္ဦးကေျပာျပ၍
သိခဲ့ရသည္။ ထိုအခါ အထက္တြင္ေရးခဲ့သလိုမ်ိဳး ေရာင္းစားခံထားရေသာ ဗမာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္
(ဗမာကၽြန္တစ္ေယာက္)က မိမိအလုပ္လုပ္ေန ေသာ ရာဘာၿခံအတြင္း ရာဘာေစးခြက္ထဲ၌ က်ည္ဆန္တစ္ ေတာင့္ ကိုေတြ႕၍ ထြက္မေျပးခဲ့ေသာ္၊ အသက္အႏၱရာယ္ အတြက္ စိုးရိမ္ရသည္။ ထြက္ေျပးခဲ့ေသာ္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္ ျဖစ္သည့္အတြက္ သူေ႒းက ရန္ရွာမည္။ ေရြးစရာ လမ္းမရွိ၊ ေျပးစရာ ေျမမရွိ။ ေခတ္သစ္ ကၽြန္ပိုင္႐ွင္စနစ္ မွ ဗမာကၽြန္မ်ား၏ ဘ၀က ဆိုး၀ါးလွသည္။

ကၽြန္ ခ်င္းတူေသာ္လည္း တန္ဖိုးခ်င္းမတူ

ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ သတင္းစာ အပိုင္းအစေလး ကို ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္။ က်ေနာ္ မေလး မွာ ရွိစဥ္ တုန္းက ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၁ ရက္ေန႔ထုတ္ New Straits Times သတင္းစာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ သတင္း ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ တစ္ေန႔ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးမယ္လုိ႔ စိတ္ကူးထားသည့္အတြက္ အဲဒီ သတင္းေလးကို ျဖတ္ၿပီး သိမ္းထားခဲ့တာပါ။ ေအာက္မွာ သတင္းကို ဘာသာျပန္ေပးထားပါတယ္။

ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတ ဂေလာ္ရီယာ အာ႐ိုယို ရဲ႕ သူသားခ်င္း စာနာမႈ ျပယုဂ္

ေဆာ္ဒီ အာေရဗီးယား ႏုိင္ငံကေန ေသဒဏ္ေပးထားခံရျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္လာသူ ဖိလစ္ပိုင္ အိမ္ေဖာ္ ဆာရာ ဒီမတ္ထရာ (ပံု - ညာ) ကို ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတ ဂေလာ္ရီယာ အာ႐ိုယိုက မေန႔က (၁၀.၅.၂၀၀၇) မနီလာ႐ွိ မာလကန္နန္ သမၼတနန္းေတာ္မွာ ေဆာ္ဒီ အစိုးရထံမွ လႊဲေျပာင္း လက္ခံယူလိုက္ပါတယ္။ ေဆာ္ရီအာေရဗီးယား ႏုိင္ငံတြင္ အိမ္ေဖာ္အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေနသူ ဆာရာဟာ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္က သူမရဲ႕ အလုပ္ရွင္ သူေ႒းအမ်ိဳးသမီးကို
တုတ္နဲ႔ ႐ိုက္သတ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေသဒဏ္ေပးထားျခင္းခံရၿပီး၊ ေထာင္ထဲမွာလည္း ၁၅ ႏွစ္ၾကာခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္း ခံရပါတယ္။ အခင္းျဖစ္ပြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူမ (ဒီမတ္ထရာ) မွာ ေလးႏွစ္အရြယ္ သမီးေလး႐ွိပါတယ္။ ေဆာ္ဒီ အာေရဗီးယား ႏုိင္ငံရဲ႕ ဥပေဒအရ ကေလးျဖစ္သူ အသက္၁၈ ႏွစ္ မျပည့္ခင္မွာ မိခင္ျဖစ္သူကို ေသဒဏ္ေပးခြင့္
မရွိေသးပါဘူး။ အာ႐ိုယိုဟာ ေဆာ္ဒီ ဘုရင္ အဗၺဒူလာ နဲ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ (၂၀၀၆) ေမလမွာ ေတြ႔ဆံုၿပီး၊ ေဆာ္ဒီအာ ေရဗီးယားႏိုင္ငံမွာ႐ွိတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕အေရးကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ထိုေဆြးေႏြးမႈဟာ ေသဒဏ္ခ် ထားျခင္းခံရသူ ဒီမတ္ထရာ အတြက္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ အခြင့္အေရးတစ္ခုတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

အသတ္ခံရသူ သူေ႒းမ မိသားစုက ဖိလစ္ပိုင္အစိုးရအား တရားခံ ဒီမတ္ထရာ ရဲ႕ ျပစ္ဒဏ္ကို ႐ုပ္သိမ္းေပးဖို႔ ဆိုရင္ ဖိလစ္ပုိင္ေငြ ပီဆို ၄၈ သန္း (မေလးေငြ ရင္းဂစ္ ၃.၄ သန္း) ေပးရမယ္လို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဖိလစ္ ပိုင္အစိုးရနဲ႔ ေငြေၾကးလွဴဒါန္းမည့္သူအခ်ိဳ႕က ထိုအခ်က္ကို သေဘာတူညီၿပီး လူ႔အသက္တစ္ေခ်ာင္း ကယ္တင္ ေရးလွဴဒါန္းေငြတစ္ရပ္အေနနဲ႔ တရားလို မိသားစုကို ဖိလစ္ပုိင္ေငြ ပီဆို ၄၈ သန္းကို ေပးလုိက္ပါတယ္။ ထိုလွဴ ဒါန္း ေငြ ၄၈ သန္းထဲက ပီဆို ၈ သန္းကို ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးေတြက စုေပါင္း လွဴဒါန္း တာျဖစ္ၿပီး၊ ပီဆို တစ္သန္းကို အေ႐ွ႕အလယ္ပိုင္း ႏုိင္ငံေတြကလွဴဒါန္းတာျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတာ အာ႐ိုယို ရဲ႕ ေဆာ္ဒီ ခရီးစဥ္ အၿပီးမွာ၊ ေဆာ္ဒီအာေရဗီးယား ႏုိင္ငံက ဖိလစ္ပိုင္အလုပ္သမား တစ္ေထာင္ကို သူတို႔ရဲ႕ အလုပ္႐ွင္ေတြက အႀကမ္းဖက္မႈ နဲ႔ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပႆနာ ေတြေၾကာင့္ ဖိလစ္ပုိင္ ႏုိင္ငံကို ျပန္ပို႔ၿပီးျဖစ္ တယ္လို႔ ဖိလစ္ပိုင္ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန က အတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သူ အာတူ႐ို ဘရီယြန္ က မၾကာေသးမီက ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ သတင္းကို ဖတ္ၾကည့္လွ်င္ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူရဲ႕ မိမိ လူမ်ိဳးအေပၚ (အိမ္ေဖာ္ပင္ ျဖစ္လင့္က စား) လူလူခ်င္း တန္ဖိုးထားတယ္ ဆိုတာေပၚလြင္ေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ ကိုလည္း ေတြ႔ရမွာပါ။ ဒီမတ္ထရာ ဆိုသူ အိမ္ေဖာ္ရဲ႕ တန္ဖိုး နဲ႔ ထိုင္း - မေလးနယ္စပ္မွာ ေရာင္းစားခံေနရတဲ့ ဗမာကၽြန္ေတြရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ ဘယ္ေလာက္ကြာျခားသလဲဆိုတာအေျခအေနႏွစ္ရပ္နဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ျပခဲ့ပါၿပီ။

ကၽြန္ ဆိုရာ၌ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ကၽြန္ ႏွင့္ အေျခအေနအရ ကၽြန္ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳး ႏွစ္စား ခြဲၿပီးေျပာခ်င္ပါသည္။ အထက္ ေဖာ္ျပပါ ကၽြန္အမ်ိဳးအစားမွာ မိမိ၏ စား၀တ္ေနေရးအေျခအေနအရ သူမ်ားထံတြင္ ကၽြန္ခံၿပီး အလုပ္လုပ္ေနရ ေသာ သူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ကၽြန္ဆိုသည္မွာ မိမိလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ဖိႏွိပ္၊ ညွဥ္းဆဲသူ။ လြတ္ ေျမာက္ႏုိင္သည့္ လမ္းေၾကာင္း ကို မ႐ွာေဖြခ်င္သူ။ မ႐ွာေဖြသူ။ တစ္ေနရာထဲတြင္ မွီခိုကာ လြတ္ေျမာက္ေရးလမ္း ကို မ႐ွာေဖြသူသည္လည္း စိတ္ဓာတ္ေရးရာအားျဖင့္ ကၽြန္စိတ္ဓာတ္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။ ႐ွင္း႐ွင္း ဆိုရေသာ္
လြတ္လမ္းမ႐ွာဘဲ မွီခိုခ်င္သည့္ စိတ္ဓာတ္သည္ ကၽြန္စိတ္ဓာတ္သာလွ်င္ျဖစ္သည္။ ဗမာကၽြႏ္ရွိေနသ၍၊ ကုိယ္ သည္ ဗမာတစ္ေယာက္ (ဗမာႏုိင္ငံဖြား) တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနသ၍ ကိုယ္လည္းဘဲ ကၽြန္မ်ိဳး၊ ကၽြန္ႏြယ္၀င္ျဖစ္ေန မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း စာနာေထာက္ထား၍၊ အားလံုး၀ိုင္း၀န္း၍ ဗမာကၽြန္စနစ္ပေပ်ာက္သြား ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းႀကိဳးပမ္းၾကမွသာ ဗမာကၽြန္ ဟူေသာ စကားလည္းပေပ်ာက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသား လုိက္ရပါသည္။

ေက်ာ္သိခၤ

တစ္လက္စ တည္း ကဗ်ာ ဆရာ ေကာင္းကင္ကို ရဲ႕ ကၽြန္ ကဗ်ာေလးကုိလည္းဖတ္သြားေစခ်င္ပါသည္။ ရင္ကို ကိုင္လႈပ္ေသာ ကဗ်ာေတြထဲက တစ္ပုဒ္ပါ။

ကၽြန္

ေရွးေရွးတုန္းကေတာ့
နယ္ခ်ဲ ့ေတြက ကၽြန္ျပဳဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆီကိုလာတယ္။
ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့
ကၽြန္ခံဖို ့ကၽြန္ေတာ္တို ့ကိုယ္တိုင္ ခရီးထြက္ရတယ္။
လူျဖစ္ေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္က မရွိခဲ့ဘူး အေမရယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ အျဖစ္က
အိပ္မက္ထဲက ကမၻာကို
ကၽြန္ရြာမွာမွ သြားရွာမိတဲ့ အျဖစ္။
ေသရင္ ေျမၾကီးဆိုတာကေတာ့ မွန္ပါတယ္။
ရွင္ရင္ေတာ့ မစို ့မပို ့ေငြေလးက ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ေရႊထီးေပါ့။
တရြာေျပာင္းေပမယ့္ သူေကာင္းေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။
ကၽြန္ပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေၾကာက္ရင္လြဲ ရဲရင္မင္းျဖစ္သတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္… အေမနဲ ့ညီမေလးေတြအတြက္ ရဲခဲ့ပါတယ္။
ကၽြန္ပဲ ျဖစ္ေနေသးတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ရဲရင့္မွဳေတြကပဲ ေနရာလြဲခဲ့လို ့လား။
ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို သိဖို ့ေနေနသာသာ
တစ္ခ်ိဳ ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆို ကိုယ့္ အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိမွန္းေတာင္ မသိရွာဘူး။
တခ်ိဳ ့ကေလးေတြဆို ျမန္မာ နာမည္ေတာင္ မရွိရွာဘူး။
ေဘာ(့စ္) ဆိုသူေတြ ေပးတဲ့နာမည္ေတြ ပဲ ရွိၾကတယ္။
အေမေျပာေတာ့ အလုပ္လုပ္ရင္ ၾကီးပါြးမယ္ဆို။
အလုပ္လုပ္ေလ ပိုခို္င္းေလေလပဲ အေမ။
ကၽြန္ျဖစ္ေလေလပဲ အေမရဲ ့။
လူအခ်င္းခ်င္းဆိုတဲ့ အသိသူတို ့မွာ မရွိဘူး အေမ။
ေသြးစုပ္ဖုိ ့ပဲ သူတို ့သိတယ္။
အေမရယ္ကၽြန္ေတာ္လည္း အစကေတာ့
ခ်စ္သူရဲ ့မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါေလာက္ ျဖစ္ဖို ့မွန္းျပီးထြက္ခဲ့တာေပါ့။
အခု ျဖစ္လာတာက အားလံုးရဲ ့ေျခသုတ္ပုဆိုး
မရွိေသးတဲ့ အစြယ္ေတာင္ က်ိဳးခဲ့ျပီ္။
ခုေတာ့ကၽြန္ေတာ့္ အသည္းႏွလံုးကလည္း
ကၽြန္အခ်င္းခ်င္ေတာင္ ျပန္မစုပ္ခ်င္တဲ့
သရက္ေစ့ တစ္ေစ့ေပါ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကၽြန္လို ့သံုးလို ့မငိုလိုက္ပါနဲ ့အေမရယ္။
သူတို ့ေဒါသေလးတစ္ခ်က္ထြက္ရံုနဲ ့
ရာဘာခင္းထဲ ရက္ရက္စက္စက္ အသတ္ခံရႏုိင္တာဆိုေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တို ့အသက္တစ္ေခ်ာင္းက
ရာဘာပင္ တစ္ပင္ေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးမရွိဘူးအေမ။
သူတို ့အခ်စ္ေတာ္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္ တန္ဖိုး မရွိဘူး။
ဒါကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို သခင္လို ့မ်က္လံုးစံုမိွတ္ျပီး ေၾကြးေက်ာ္ေနရမွာလား။
အနာရွိတာကို လက္ခံမွ ေဆးထည့္လုိ ့ရမွာေပါ့ အေမ။
လူေတြ ေျပာေတာ့ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ရိုင္းပင္းတယ္ဆို။
ေကာင္းတဲ့သူေတြ လည္း အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။
တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကိုဆိုးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ေရႊလို ့့ျခံဳငံုေခၚေနတဲ့အထဲက တစ္ခ်ိဳ ့ကပဲ
အခ်င္းခ်င္း ေရာင္းစားေနၾကတာ အေမ။
တိုင္းျပည္မီးေလာင္လို ့အခ်င္းခ်င္းခ်နင္းရက္တာလား။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို ့လူစိတ္မရွိတာ ကေတာ့ေသခ်ာပါတယ္။
ေရႊဆိုတဲ့ စကားလံုးကအကုန္လံုးနဲ ့ေတာ့မတန္ဘူး အေမ။
သူတို ့ကို ေရႊစာရင္းထဲက ကၽြန္ေတာ္ထုတ္တယ္။
ဟိုတေလာက စာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္အေမ။
လင္ကြန္းဆိုတဲ့ သူက ကၽြန္စနစ္ ပေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့သတဲ့။
ဘယ္မွာ ဟုတ္လို ့လဲ အေမရယ္။
သားတို ့ကိုလာၾကည့္စမ္းပါ။
သူလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာ သူ ့ႏိုင္ငံကြက္ကြက္ေလးပဲ
သူ ့ကိုေလးစားေပမယ့္ကၽြန္ေတာ္တို ့အတြက္ေတာ့ သူက
သမိုင္းတင္ေလာက္ေအာင္ မစြမ္းေသးပါဘူးအေမရယ္။
လူ ့အျဖစ္က ရခဲတယ္ဆို။
ရခဲ တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ အေမ။
ကၽြန္ေတာ္ လူမျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။
ကၽြန္္္္္္ေတာ္ ငွက္ေတြကို ေငးၾကည့္မိတယ္ အေမ။
ငွက္အခ်င္းခ်င္း အမ်ိဳးအႏြယ္မတူလို ့ရက္စက္ၾကတာမရွိဘူးအေမ။
ငွက္ေတြမွာ ျပည္တြင္းစစ္မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းေတြ မရွိဘူး။
ငွက္ေတြမွာ ကိုယ့္အသိုက္အျမံဳကို ဗိုလ္က်ျပီး အတင္းေရႊ ့ခုိင္းတာမ်ိဳး မရွိဘူး။
ငွက္ေတြ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ျပီး ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ေနရရင္ေတာင္
သူတို ့သခင္က သူတို ့ကို အခ်စ္နဲ ့ေလွာင္ထားတာ။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ကေတာ့ အမုန္းနဲ ့ေလွာင္ထားျခင္းခံရတယ္။
ေမတၱာ အရမ္းငတ္တယ္ အေမရယ္။
ကမၻာ ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း
ကၽြန္ေတာ္တို ့ငိုသံေတြ ဘယ္ေလာက္က်ယ္က်ယ္
အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပါြးဆိုတဲ့ စကားလံုးေအာက္မွာ
နားမၾကားၾကဘူး ထင္ပါရဲ ့။
လူ ့အခြင့္အေရးဆိုတဲ့ ပန္းဟာ
ဖိႏွိပ္သူေတြရဲ ့ႏွဳတ္ခမ္းမွာ မပြင့္ဘူး အေမ။
ကၽြန္စနစ္ဟာ
စာရြက္ေပၚမွာေတာင္မွ
မပေပ်ာက္ေသးပါဘူး အေမရယ္။

(ေကာင္းကင္ကို)

မွတ္ခ်က္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးပို႔လာလို႔ ဖတ္ရင္း ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခု ခံစားမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမွာတင္ျဖစ္သြားတယ္။ သူမ်ားေတြဖတ္မိသြားရေအာင္လို႔ေလ။

To my beloved ICFC 5 friends

2009-06-05T10:46:00.000-07:00

Miss You Guys

We all are here as a core
To reach all of our goals
To meet all of our aims
We all have to be trained

As life is not a bed of roses
We all had to be toasted
Most of the time we enjoy and bite
We can call the group that icfc five

As we gave our breathe and sweat
We struggled as much as we had
I believe we all are fine
As much as the way we try

The end of the day in 2005
Sitting GED in a fright
Even though we were fear
After exam, it all disappeared

Never never forget the days
The time we spent on icfc way
To honor and appreciate 24 of us
Lets us unite is a must

Composed by Naw Hser Coo
Dedicated to my beloved ICFC 5 buddies

ဇင္ဘာေလကမ္းေျခအလွ (ဖိလစ္ပိုင္)

2009-04-18T18:40:00.000-07:00

ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံဟာ ကၽြန္းေပါင္း ရ၀၀၀ေက်ာ္နဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္၊၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ၁၁ ႏိုင္ငံထဲက တစ္ႏိုင္ငံအပါအ၀င္ပါ၊ မနီလာကေတာ့ လူစံုတဲ့အတြက္ ညစ္ပတ္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္၊၊ ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕ျပင္ကိုထြက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သာယာလွပတဲ့ေနရာ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္၊၊ ဥပမာ ဇင္ဘာေလကမ္းေျခလို ေနရာမ်ိဳးမွာေပါ့၊၊ က်မသြားလည္တုန္းက အင္မတန္ေပ်ာ္ခဲ့ပါတယ္၊၊ ေလထုညစ္ညမ္းမွုထူထပ္တဲ့ မနီလာမ်ိဳးနဲ႔ ေ၀းခဲ့ရလို႔ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိသြားပါတယ္၊၊

မနီလာမွာလူေနထူထပ္မွဳနဲ႔ ဇင္ဘာေလကတျခားဆီပါ၊၊ ဒီကမ္းေျခက တိတ္ဆိတ္တယ္၊၊ ေအးခ်မ္းတယ္၊၊ လူသံကားသံေတြမၾကားရဘူး၊၊ မနက္မိုးလင္းလိွဳင္းပုတ္သံကလြဲလို႔ ဘာမွဆူဆူညံညံမာၾကားရပါဘူး၊၊ ပတ္၀န္းက်င္က အုန္းခက္အုန္းလက္ေလးေတြက သဘာ၀အတိုင္း ေလေခၚယူရာကို ယြဲႏြဲ႔လွဳပ္ရွားေနပါတယ္၊၊ Man made တစ္ခုမွမရွိဘဲ သဘာ၀အတိုင္းျဖစ္တည္ေနတာေလးကိုက ပိုၿပီး က်မကိုဆြဲေဆာင္ေနပါတယ္၊၊ ေဒသခံလူေတြကလည္း အင္မတန္မွ ရုိးသားၿပီး ေဒသထြက္ ခရုခမာေလးေတြကို မိမိရဲ႕တတ္သိတဲ့ ပညာနဲ႔ ဒီဇိုင္းတီထြင္ဖန္တီးၿပီး ေရာင္းခ်ေနပါတယ္၊၊ အင္မတန္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ထားေလးပါ၊၊ ဘာျဖစ္လို႔က်မဒီလိုျမင္ရတာလဲဆိုရင္ မနီလာမွာက ခါးပိုက္ႏိွုက္၊ သူခိုး နဲ႔ လုယက္မွုေတြက ေတာ္ေတာ္ေပါၿပီး ကုိယ့္လုပ္အားနဲ႔ ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္လုပ္စားဖို႔အတြက္ မစဥ္းစားခ်င္လို႔ပါပဲ။

Studying in the Philippines

2009-04-16T22:01:00.000-07:00

Before going to the Philippines, I just only knew about people are friendly and very Americanized. Then, what I understood of my school was girl college. That's it. Aside from those information, I did not know any further. The more I stay and study, the better I appreciate the Philippines' education, my college, and people around me.

During my first semester, I had so many challenges such as homesick, language barrier, educational system and so forth. However, teachers from Miriam College are so kind and helpful to me. Since they knew I was from Burma, they were ready to help me especially in academic. I was achieving attention from my teachers and classmates. Therefore, I feel that my college is like my home and family year by year.

When I look at my school, it is not very big including estimate 8000 students. Compared to other school, my school is quite small. Therefore, I am skeptical whether my college can give good education or not. At the end of the day, it absolutely eradicates my doubt and shapes me to become a bright, mature, and leader in my community one day. Personally, I can see my improvement which I did not expect such as reading, writing, thinking, and speaking.

I am so proud to be a Miriam student because I have the opportunity to study here which is one of the top ten school in nationwide. Moreover, Philippines is one of the top ten in gender equality all over the world. Therefore, I believe that studying and living in Philippines envision me to see more the social equality between men and women which I rarely see in my community such as lady guard, women tricycle drivers and so forth. After graduating, I could utilize these experience and knowledge effectively along with Burmese traditional way.

All in all, I was blessed and believed that I have a great opportunity which even every Filipino does not have to study in my college due to the financial disparities. With the opportunity and education, I would like to extend my acknowledge to all of my approachable professors, helpful classmates and those who I forgot to express the name here. You will be in my history forever.